Maria van Beckum

600,00 incl. btw

(? – 1544) Veroordeeld tot de brandstapel vanwege ketterij

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Maria van Beckum werd geboren in een adellijke Overijsselse familie. Zeer waarschijnlijk was ze een aanhanger van de Wederdopers en een van hun  leiders David Joris. Deventer, naast vele andere steden, stond bekend als broeinest van de Wederdopers. In 1544 riep Maria van Hongarije de regionale overheden op om de Wederdopers te arresteren en terecht te stellen. Ook Maria van Beckum werd verdacht.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie: Tag:

Quick Comparison

SettingsMaria van Beckum removeAdriana van Roon removeJohanna Adriana Appels removeElisabeth prinses van de Palts removeJacoba van Beieren removeMaria Petitpas remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

AvailabilityUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Description

(? - 1544) Veroordeeld tot de brandstapel vanwege ketterij

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Maria van Beckum werd geboren in een adellijke Overijsselse familie. Zeer waarschijnlijk was ze een aanhanger van de Wederdopers en een van hun  leiders David Joris. Deventer, naast vele andere steden, stond bekend als broeinest van de Wederdopers. In 1544 riep Maria van Hongarije de regionale overheden op om de Wederdopers te arresteren en terecht te stellen. Ook Maria van Beckum werd verdacht. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit overleveringen lijkt het zo te zijn dat Maria in de nacht van 31 mei 1544 werd opgepakt. Zij en haar zuster, die vrijwillig meeging, werden naar Deventer gebracht en ondervraagd. Hierna werden ze naar huize wickel vervoerd waar ze vermoedelijk goed werden behandeld. Drost Goossen van Raesfelt wist niet goed wat hij met de vrouwen aan moest. Maar het gerecht van Deventer had bepaald dat de doodstraf moest worden voltrokken vanwege de ketterse opvattingen van de vrouwen. Op 13 november 1544 werden ze op de brandstapel gezet. Een maand lang werden de lijken van de vrouwen tentoongesteld boven de grond. Minstens vijf liederen zijn over de roemruchte dood van de twee freules gemaakt. De eerste verscheen al een jaar na hun dood. In de negentiende eeuw nog plantten de doopsgezinden uit Hengelo een groene tak op de plaats van de executie. Dit zou herinneren aan een wonder dat daar had plaatsgevonden. Maria zou voor haar dood hebben gezegd dat de paal waaraan zij vastzat zou groeien als zij de waarheid sprak. Groene loten zouden inderdaad ontsproten zijn aan de paal. In de twintigste eeuw werden twee romans en een kinderboek over de twee gezusters gepubliceerd. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  Jan Luyken [/expander_maker]

(Adriana Oem) (? - 1527) Abdis

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Adriana van Roon trad in 1460 of 1461 aan als novice in het cisterciënzerklooster Leeuwenhorst bij Noordwijkerhout. Ze was afkomstig uit een familie van Dordrechtse regenten, maar haar vader betaalde niet het gebruikelijke intredegeld voor het klooster. Het klooster Leeuwenhorst hanteerde een minder strenge ballotage dan andere kloosters en bijvoorbeeld de afzondering die eigenlijk was voorgeschreven, werd niet altijd strikt nageleefd. De abt van Kamp (bij Duisburg) greep diverse keren in als toezichthouder. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1493 werd Adriana van Roon voor het eerst omschreven als priores. Het klooster werd hervormd, gedicteerd vanuit Kampen. De zusters kregen niet langer een uitkering en hun kledings- en bewegingsvrijheid werd beperkt. Na het overlijden van de abdis werd Van Roon tot abdis verkozen. Zij probeerde het financiële beheer op orde te krijgen nadat de rentmeester jarenlang had gefraudeerd. Van Roon wist het klooster grondig aan te pakken. Ze werd zelf rentmeester en stelde de kapelaan Spangert aan als adviseur. In 1504 vroeg ze toestemming om een eigen secretaris aan te nemen. Spangert, haar adviseur, werd benoemd tot secretaris en samen wisten ze het wanbeheer van eerdere rentmeesters te herstellen. Een aankomend faillissement wisten ze om te buigen naar een positief saldo. De abdij werd gerestaureerd en Van Roon bewerkstelligde een grote hoeveelheid schenkingen aan de abdij. In 1501-1502 werd een meisjesschool gesticht waar de jonge novicen en jongens en meisjes uit de buurt les kregen. Waarschijnlijk kreeg ook Kenau Simondsr. Hasselaer hier les. Van Roon werd in 1525 ernstig ziek en twee jaar later overleed ze. Ze werd bijgezet in de kloosterkerk. Hoewel de kerk op enig moment werd gesloopt, bleef de grafzerk gespaard. Deze werd later verplaatst naar Rhoon. Materiaal:   foto, bijbelpsalm, hartvormige lijst, kraaltjes Fotograaf:  toegeschreven aan Jacob Cornelis van Oostsanen [/expander_maker]

(1906 - 1994) Actief in het verzet en Predikant

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Johanna Appels werd geboren in Driebergen als jongste in een gezin met twee broers en twee zussen. Begin jaren dertig ontmoette ze de theologiestudent Bastiaan Ader. Hij werd in 1938 predikant in Nieuw-Beerta in Groningen. Johanna en Bastiaan Ader beschouwden hun gemeente als een binnenlandse zendingspost. Vooral communistische arbeiders moesten hun weg terugvinden naar de kerk. Johanna organiseerde het jeugdwerk, de catechisatie en de vrouwenvereniging. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de pastorie in Nieuw-Beerta een centrum voor hulp aan Joden en piloten. Met een aantal anderen beraamde Bastiaan Ader een ontsnappingsplan voor kamp Westerbork, maar hij werd verraden en moest onderduiken. Johanna Appels en haar dienstmeisje Tantje werden daarmee verantwoordelijk voor de dagelijkse zorg voor de zes onderduikers die bij hen verbleven. Bastiaan Ader werd in juli 1944 verraden. Johanna Appels, hoogzwanger, werd opgedragen de pastorie direct te verlaten. Bastiaan Ader werd op 20 november in Rhenen gefusilleerd. Appels legde de periode vast in haar oorlogsmemoires Een Groninger pastorie in de storm. Johanna Appels werd in 1973 benoemd tot hervormd predikant in Nieuw-Beerta, een belangrijke erkenning. Twee jaar later volgde een ingrijpende gebeurtenis: haar zoon en beeldend kunstenaar Bas Jan Ader verdween spoorloos tijdens een overtocht over de Atlantische Oceaan. Zelf stierf ze op 88-jarige leeftijd in 1994, als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, ontvanger van het Verzetsherdenkingskruis en de Yad Vashem-onderscheiding. Materiaal: foto, berenklauw Fotograaf: Lilliy Samuel [/expander_maker]

(1618-1680) Prinses en beroemd vanwege haar correspondentie met onder andere René Descartes

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Elisabeth, prinses van de Palts, kwam op aarde in Heidelberg als oudste dochter van keurvorst Frederik V en Eilzabeth Stuart. Toen ze een jaar oud was verhuisde het gezin naar Praag omdat haar ouders het koninkrijk Bohemen aangeboden kregen. Al na een jaar werden ze daar verjaagd. Zonder land en zonder geld raakten ze verzeild in Den Haag. Ze kregen hulp van prins Maurits en ontvingen van de Staten-Generaal een financiële toelage. Prinses Elisabeth woonde eerst nog een tijd bij haar grootmoeder en tante in Brandenburg, maar kwam in 1628 ook naar Holland. Ze kreeg uitgebreid les in exacte vakken, aristocratische omgangsvormen en in diverse talen. Vermoedelijk kreeg ze ook les van hofschilder Gerard van Honthorst. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Nadat haar vader was overleden in 1632 verhuisde Elisabeth naar het hof van haar moeder aan de Kneuterdijk. Daar ontmoette ze rond 1640 filosoof René Descartes. In 1643 begonnen zij een brievencorrespondentie. Ze schreven elkaar onder meer over de relatie tussen verstand en gevoel, het geloof en de verbinding tussen lichaam en geest. Elisabeths inzichten hielpen Descartes zijn gedachten te scherpen. Descartes probeerde Elisabeth te troosten en te adviseren bij moeilijke levensvragen. Zijn werk Principia Philosophiae uit 1644 droeg hij dan ook op aan de prinses. Vanwege een conflict met haar moeder werd Elisabeth teruggestuurd naar Brandenburg, waar haar neef Frederik Willem keurvorst was. De verhuizing deed haar goed. De correspondentie met Descartes werd daarentegen minder intensief. Uiteindelijk overleed Descartes in 1650 aan een longziekte. Elisabeths brieven werden aan haar teruggestuurd. Dankzij de Vrede van Münster in 1648 konden de kinderen van Frederik V terug naar Heidelberg. Elisabeth trok uiteindelijk naar Herford, een plaatsje bij Bielefeld. Ze werd daar in 1667 abdis van het protestantse vrouwenklooster en bleef dat tot aan haar dood. Gedurende deze periode correspondeerde Elisabeth met filosoof Malebranche die verwant was aan Descartes. Voortkomend uit het gevoel dat ze niet gevonden had wat ze zocht, was godsdienst steeds belangrijker geworden voor Elisabeth. Ook had ze contact met wiskundige en filosoof Gottfried Wilhelm von Leibniz. In 1676-77 bood Elisabeth onderdak aan Robert Barclay en William Penn, twee vooraanstaande Quakers. Ze correspondeerde ook met hen, maar bleef zelf trouw aan het calvinisme. Uiteindelijk stierf Elisabeth in 1680, vermoedelijk aan kanker. Ze werd begraven in de Münsterkirche in Herford. De brieven van Elisabeth aan Descartes waren lang onvindbaar, maar werden in de negentiende eeuw teruggevonden. Met deze vondst werd duidelijk hoe groot de invloed van Elisabeth op Descartes moet zijn geweest. Materiaal:   foto, oorbellen, borduurdraad Fotograaf:  onbekende maker 1636 [/expander_maker]

(1401 - 1436) Gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Jacoba van Beieren was het enige kind van Willem VI, hertog van Beieren, graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen en Margaretha van Bourgondië. Als vijfjarige werd Jacoba uitgehuwelijkt aan Jan van Touraine, de tweede zoon van de Franse koning. Jan kwam naar het kasteel in Henegouwen waar  Jacoba meestal verbleef. Toen de oudste broer vanJan in 1415 overleed, was het de beurt aan Jan. Hij werd kroonprins en Jacoba, met wie hij net getrouwd was, zou koningin worden. In 1417 overleed Jan echter en Jacoba was daarmee op haar zestiende al weduwe. Met het overlijden van haar vader anderhalve maand later stapelden de problemen zich op. Jacoba bleef alleen met haar moeder achter in Henegouwen. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de dood van Willem VI probeerde zijn broer Jan van Beieren de graafschappen van zijn broer te verkrijgen. Om Jacoba’s positie te versterken, werd zij uitgehuwelijkt aan haar neef, Jan IV, hertog van Brabant en Limburg en ook lid van het huis van Bourgondië. Het huwelijk werd overigens een mislukking. Jan IV bood niet de gehoopte bescherming. Al in 1419 leverde hij Holland en Zeeland uit en een jaar later verpandde hij de graafschappen aan Jan van Beieren. Een jaar later vertrok Jacoba dan ook uit Brabant en keerde terug naar Bergen in Henegouwen. In maart 1421 vertrok ze in het geheim naar Engeland om steun te vergaren. In de tussentijd had ze geprobeerd het huwelijk nietig te laten verklaren. In Engeland zag Jacoba een nieuwe partner in Humphrey, de hertog van Gloucester Ze trouwden in 1422. Maar ook deze keuze bleek niet verstandig want pas in 1424 kon een Engels leger oprukken in Henegouwen. Maar de Engelsen werden verslagen door Jacoba’s ex-man, Jan IV, en Filips de Goede. Humphrey keerde terug naar Engeland terwijl hij zijn vrouw in Henegouwen achterliet. Zij viel in handen van Filips en werd naar Gent gebracht. Humphrey deed niets. Met het overlijden van Jan van Beieren in 1425 werd Jan IV opvolger. Hij droeg de macht echter meteen over aan Filips de Goede. Jacoba wist, gekleed als  man, Gent te ontvluchten en Schoonhoven te bereiken.Hoewel Jacoba steun kreeg in Kennemerland en West-Friesland was ze niet in staat haar geërfde landen terug te krijgen. Op 3 juli 1428 ontstond een  wapenstilstand tussen Jacoba en Filips de Goede. Dit maakte een einde aan alle onrust. Jacoba mocht de titel van gravin behouden maar erkende Filips als erfgenaam. Hij trad op als regent van haar landen zolang Jacoba ongetrouwd was. Vanwege financiële problemen ging Jacoba vervolgens een verbintenis aan met de Zeeuwse edelman Frank van Borselen. Die had met twee anderen Holland en Zeeland onder zijn hoede gekregen van Filips de Goede. Maar omdat Van Borselen zich te arrogant gedroeg, maakte Filips een einde aan de overeenkomst. Jacoba werd gedwongen afstand te doen van haar graafschapen. Holland, Zeeland, Henegouwen, Brabant en Limburg  behoorde daarmee toe aan het Bourgondische hof. In 1434 trouwde Jacoba met Van Borselen. In 1436 overleed ze aan de gevolgen van tuberculose. Vele schrijvers en historici zouden het leven van Jacoba belichten waardoor zij tot de canon van de Nederlandse geschiedenis is gaan behoren. Materiaal:   foto, collage, textiel Fotograaf:  16de eeuwse kopie van verloren gegaan orgineel van noord nederlandse schilder [/expander_maker]

(1566-1640) Vrouw en predikant Johannes Wtenbogaert, voorman van de Remonstranten

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Vermoedelijk werd Maria Petitpas geboren in Den Bosch. In Wesel woonde ze met haar eerste man Francois aux Brebis. Na zijn dood leerde ze haar tweede man, Johannes Wtenbogaert, kennen. Zij trouwden in 1606 in Den Haag, waar ze zich ook vestigden. Petitpas beheerde de financiën in huis. Zelf had ze een omvangrijk vermogen. Gedurende het 12-jarig Bestand was het huis van Petitpas en Wtenbogaert een belangrijke plek voor remonstrantse predikanten die een tijdelijk onderkomen zochten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de val van Johan van Oldenbarnevelt moest Wtenbogaert Holland ontvluchten. Hij trok naar Antwerpen. Petitpas bleef achter in Den Haag. In 1619 werd Wtenbogaert veroordeeld tot eeuwigdurende ballingschap en confiscatie van zijn bezit. Petitpas moest haar huis uit en afstaan aan een officier uit de kring van Maurits. Petitpas volgde daarop haar man naar Parijs en Rouen. Met hulp van anderen probeerde ze de veroordeling van haar man ongedaan te maken. De voortgang daarvan beschreef ze in brieven die ze vanuit Den Haag aan Wtenbogaert stuurde. Uit de briefwisseling wordt duidelijk dat ze een goede relatie moeten hebben gehad. Na de dood van Maurits keerde Petitpas terug naar Nederland, iets later gevolgd door haar man. In 1629 konden ze hun oude huis weer betrekken. De confiscatie was ongedaan gemaakt. In de jaren dertig verslechterde Petitpas gezondheid. Uiteindelijk overleed ze in 1640 en werd ze begraven in de Haagse Kloosterkerk. Materiaal:   foto, textiel Fotograaf:  atelier van Michiel Jansz [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping