Jacoba van Beieren

600,00 incl. btw

(1401 – 1436) Gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Jacoba van Beieren was het enige kind van Willem VI, hertog van Beieren, graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen en Margaretha van Bourgondië. Als vijfjarige werd Jacoba uitgehuwelijkt aan Jan van Touraine, de tweede zoon van de Franse koning. Jan kwam naar het kasteel in Henegouwen waar  Jacoba meestal verbleef. Toen de oudste broer vanJan in 1415 overleed, was het de beurt aan Jan. Hij werd kroonprins en Jacoba, met wie hij net getrouwd was, zou koningin worden. In 1417 overleed Jan echter en Jacoba was daarmee op haar zestiende al weduwe. Met het overlijden van haar vader anderhalve maand later stapelden de problemen zich op. Jacoba bleef alleen met haar moeder achter in Henegouwen.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist

Quick Comparison

SettingsJacoba van Beieren removeFoelke Kampana removePlectrudis removeMata Hari removeMathilde Berdenis van Berlekom removeHet vrouwtje van Stavoren remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

Uitverkocht

AvailabilityUitverkochtUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Description

(1401 - 1436) Gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Jacoba van Beieren was het enige kind van Willem VI, hertog van Beieren, graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen en Margaretha van Bourgondië. Als vijfjarige werd Jacoba uitgehuwelijkt aan Jan van Touraine, de tweede zoon van de Franse koning. Jan kwam naar het kasteel in Henegouwen waar  Jacoba meestal verbleef. Toen de oudste broer vanJan in 1415 overleed, was het de beurt aan Jan. Hij werd kroonprins en Jacoba, met wie hij net getrouwd was, zou koningin worden. In 1417 overleed Jan echter en Jacoba was daarmee op haar zestiende al weduwe. Met het overlijden van haar vader anderhalve maand later stapelden de problemen zich op. Jacoba bleef alleen met haar moeder achter in Henegouwen. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de dood van Willem VI probeerde zijn broer Jan van Beieren de graafschappen van zijn broer te verkrijgen. Om Jacoba’s positie te versterken, werd zij uitgehuwelijkt aan haar neef, Jan IV, hertog van Brabant en Limburg en ook lid van het huis van Bourgondië. Het huwelijk werd overigens een mislukking. Jan IV bood niet de gehoopte bescherming. Al in 1419 leverde hij Holland en Zeeland uit en een jaar later verpandde hij de graafschappen aan Jan van Beieren. Een jaar later vertrok Jacoba dan ook uit Brabant en keerde terug naar Bergen in Henegouwen. In maart 1421 vertrok ze in het geheim naar Engeland om steun te vergaren. In de tussentijd had ze geprobeerd het huwelijk nietig te laten verklaren. In Engeland zag Jacoba een nieuwe partner in Humphrey, de hertog van Gloucester Ze trouwden in 1422. Maar ook deze keuze bleek niet verstandig want pas in 1424 kon een Engels leger oprukken in Henegouwen. Maar de Engelsen werden verslagen door Jacoba’s ex-man, Jan IV, en Filips de Goede. Humphrey keerde terug naar Engeland terwijl hij zijn vrouw in Henegouwen achterliet. Zij viel in handen van Filips en werd naar Gent gebracht. Humphrey deed niets. Met het overlijden van Jan van Beieren in 1425 werd Jan IV opvolger. Hij droeg de macht echter meteen over aan Filips de Goede. Jacoba wist, gekleed als  man, Gent te ontvluchten en Schoonhoven te bereiken.Hoewel Jacoba steun kreeg in Kennemerland en West-Friesland was ze niet in staat haar geërfde landen terug te krijgen. Op 3 juli 1428 ontstond een  wapenstilstand tussen Jacoba en Filips de Goede. Dit maakte een einde aan alle onrust. Jacoba mocht de titel van gravin behouden maar erkende Filips als erfgenaam. Hij trad op als regent van haar landen zolang Jacoba ongetrouwd was. Vanwege financiële problemen ging Jacoba vervolgens een verbintenis aan met de Zeeuwse edelman Frank van Borselen. Die had met twee anderen Holland en Zeeland onder zijn hoede gekregen van Filips de Goede. Maar omdat Van Borselen zich te arrogant gedroeg, maakte Filips een einde aan de overeenkomst. Jacoba werd gedwongen afstand te doen van haar graafschapen. Holland, Zeeland, Henegouwen, Brabant en Limburg  behoorde daarmee toe aan het Bourgondische hof. In 1434 trouwde Jacoba met Van Borselen. In 1436 overleed ze aan de gevolgen van tuberculose. Vele schrijvers en historici zouden het leven van Jacoba belichten waardoor zij tot de canon van de Nederlandse geschiedenis is gaan behoren. Materiaal:   foto, collage, textiel Fotograaf:  16de eeuwse kopie van verloren gegaan orgineel van noord nederlandse schilder [/expander_maker]

(1355-1417) Bekend als 'Kwade Foelke'

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De eerste melding over Foelke Kampana dateert van 12 december 1376 en betreft een oorkonde over de overdracht van een kapel. Ze trouwde in 1377 met de rijke edelman Ocko tom Brok. Het paar kreeg van paus Gregorius XI het recht een draagaltaar te bezitten. Zo konden zij overal de mis op laten dragen. De paus verleende het echtpaar bovendien een volledige aflaat. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In de veertiende en vijftiende eeuw woedde er een hevige strijd over de macht in Friesland. Ocko tom Brok probeerde bondgenootschappen te sluiten en kwam in contact met de graaf van Holland, Albrecht van Beieren, die inderdaad zijn steun aanbood. Ocko leende zijn landen aan Albrecht en raakte zo betrokken bij de Friese strijd. Ocko werd in 1389 vermoord door een van zijn tegenstanders en Kampana zocht hulp bij de bondgenoten van haar man. Tijdens haar afwezigheid werd door Edo Wiemken van Rüstringen geprobeerd de burcht in Aurich te veroveren maar met hulp van anderen keerde Kampana terug. Ze heroverde de kerk waarin Wiemken van Rüstringen zich had verschanst. Tweehonderd gevangenen werden direct onthoofd. Widzel, een bastaardzoon van Ocko, kreeg vervolgens het regentschap over Brockmerland in handen. Hij probeerde ook Ocko’s erfenis te verkrijgen en sloot daartoe een bondgenootschap. Tijdens een gevecht werd hij echter doodgeslagen. De inmiddels volwassen zoon van Kampana en Ocko, Keno, kon de macht overnemen. Zijn moeder bleef nauw betrokken. Na Keno’s dood in 1417 trad Foelke korte tijd op als voogdes, nu voor haar kleinzoon Ocko II. Kampana overleed tussen 1417 en 1419. Ze werd begraven in de Lambertikerk in Aurich. Na haar dood kwam Kampana bekend te staan als de‘kwade Foelke’. De Friese historieschrijver Eggerik  Beninga vermeldde in de zestiende eeuw een aantal legendes over Foelke Kampana die de bijnaam verklaren. Zo zou Kampana twee gevangengenomen jongemannen expres hebben laten verhongeren en de opdracht hebben gegeven om hun lichamen in het moeras te gooien. Bovendien zou ze haar schoonzoon hebben geadviseerd haar dochter te doden, als straf voor haar buitenechtelijke relaties. Toen hij dat inderdaad had gedaan, liet Kampana de burcht van haar schoonzoon aanvallen. Hij vluchtte naar zijn vader, maar tevergeefs. Kampana zou beide mannen gevangen hebben laten nemen en terecht laten stellen. In werkelijkheid waren het gruwelen die zoon Keno op zijn geweten had maar die aan zijn moeder werden toegeschreven. Volgens een Oostfriese sage verscheen Foelke op slot  Dornum als de slotheer op sterven lagen. Volgens andere sagen verscheen Foelke wanneer iemand ten onrechte zou worden veroordeeld of er een ongeluk stond te gebeuren. Hier werd Kampana dus juist een positieve rol toegedicht. Er werden verschillende toneelstukken over Kampana geschreven, evenals twee historische romans. De laatste, van de hand van Siever Johanna Meyer-Abich uit 1943, werd in 1990 nog  herdrukt. Materiaal:   foto, collage, borduursel Fotograaf:  Onbekende maker [/expander_maker]

(? - na 717) Vrouw van Pippijn II

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Plectrudis stamde uit een adellijk geslacht met evenveel aanzien als het geslacht van haar echtgenoot Pippijn II. Vermoedelijk was ze van koninklijke afkomst. Zoals vermeld trouwde Plectrudis met Pippijn, hofmeier van Austrasië en later ook Neustrië, de twee belangrijkste delen van het Frankische rijk. Het huwelijk was van groot belang: Pippijn verbond zich zo aan een belangrijke familie die zijn positie kon steunen. Plectrudis had een actieve rol in Pippijns politiek. Ze was betrokken bij de totstandkoming van de oorkonden die door Pippijn werden uitgevaardigd betreffende het goederenbezit. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Met Pippijns overlijden ontstond een opvolgingscrisis omdat zoon Grimoald vermoord was. Plectrudis trad op als regentes. Na de dood van Pippijn probeerde de Neustrische adel haar positie binnen het rijk te versterken. Zij gingen daarom een verbond aan met Radbod van Friesland. Op 26 september 715 werden de troepen van Plectrudis en kleinzoon Theudoald verslagen door de Neustriërs. Plectrudis vertrok naar Keulen. Een andere zoon van Pippijn, Karel Martel, voortgekomen uit een relatie met een andere vrouw, was intussen een eigen oorlog begonnen over de opvolging van zijn vader. Hij kreeg steeds meer aanhang onder de Austrasische adel. Plectrudis verzoende zich met Karel maar werd gedwongen de eigendommen van Pippijn, grote hoeveelheden goud en kostbaarheden, af te staan. Uiteindelijk trok Plectrudis zich volledig terug. Ze overleed in Keulen. Materiaal:   foto, landkaart, draad, sierknoopjes Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(Margaretha Geertruida Zelle) (1876-1917) Danseres en spion

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Friese Margreet Zelle groeide op in Leeuwarden in een redelijk welvarend gezin. Het tij keerde echter in   1899. Het bedrijf van haar vader werd failliet verklaard en hij vertrok naar Den Haag en later naar Amsterdam.  Met het overlijden van haar moeder in 1891 kwam Zelle onder voogdij te staan van een oom in Sneek.  Hij liet haar een opleiding tot kleuterleidster volgen in Leiden, maar omdat zij op schoot van het hoofd van de opleiding werd aangetroffen, werd Zelle van school gestuurd. Hierna kwam ze terecht in Den Haag. Daar zag ze in Het Nieuws van den Dag een contactadvertentie van een officier uit Indië, Rudolph MacLeod. Op 11 juli 1895 trouwden MacLeod en Zelle in Amsterdam. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de geboorte van zoon John vertrok het gezin in mei 1897 naar Java. De huwelijksspanningen die vrijwel direct ontstonden, bleven aanwezig. In 1902 keerde het  stel terug, met dochter Louise die daar geboren was, maar zonder zoon John. Hij was overleden aan een vergiftiging. De scheiding van Rudolph en Margaretha werd definitief in 1907. Zelle vertrok naar Parijs waar ze een baan vond als schildersmodel en als paardrijdster in een circus. Vanaf 1904 werkte ze als oosters danseres. Als danseres had Zelle groot succes. Haar exotische uitdossingen en erotische bewegingen sloegen aan. Op 13 maart 1905 trad ze op onder de naam Mata Hari in het Museum voor Oosterse Kunsten. De reacties  waren enthousiast. Al snel verdiende ze veel geld en brak ze internationaal door. Veelal trad ze op met ‘oosterse’ dansen. Voortdurend verzon ze allerlei verhalen over  zichzelf. Het hoogtepunt van haar carrière was in 1911- 12 toen Mata Hari optrad in diverse opera’s, waaronder in La Scala in Milaan. Ze kon spenderen wat ze wilde en had met diverse rijke mannen liefdesrelaties. Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vertrok Mata Hari naar Den Haag. Vermoedelijk was dit het begin van haar contacten met de Duitse inlichtingendienst, alhoewel nog steeds niet duidelijk is wat voor informatie zij daadwerkelijk doorspeelde aan de Duitsers. In mei 1916 ging Mata Hari naar Frankrijk, waar zij haar diensten aanbood aan de Franse veiligheidsdienst. Zij verdachten haar echter direct van spionage en op 13 februari 1917 werd ze gearresteerd. Door een militair gerechtshof werd Mata Hari ter dood veroordeeld. Op 15 oktober werd ze door een vuurpeloton, net buiten Vincennes, gedood. Mata Hari is bekend komen te staan als hét voorbeeld van een femme fatale. Haar mysterieuze en knappe verschijning bracht mannen het hoofd op hol. Tijdens haar leven was ze al een legende. Na haar dood deed nog jarenlang het gerucht de ronde dat ze niet gefusilleerd zou zijn. Allerlei artikelen zouden de naam Mata Hari krijgen, van sigaretten tot parfums. Over haar leven werden talloze films, series, liedjes, romans en studies gemaakt. In Leeuwarden werd in 1976 een standbeeld van Mata Hari onthuld en het Fries Museum besteedt op dit moment aandacht aan haar in de, naar eigen zeggen, ‘grootste Mata Hari-tentoonstelling ooit’. Uit het dossier van Mata Hari van de Franse overheid blijkt dat Mata Hari zeer waarschijnlijk niet meer is geweest dan een charmante informant die in hoge kringen verkeerde. Een volbloed spionne was ze niet. De Franse aanklagers en rechters hadden met hun doodstraf voor de rijke, mooie en mannenverslindende Zelle een voorbeeld willen stellen. Materiaal:   foto, knoopjes, spiegel Fotograaf:  onbekende fotograaf [/expander_maker]

(Mathilde Wibaut) (1862 - 1952) Politicus en feminist

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Mathilde Berdenis van Berlekom groeide op in Middelburg. Ze deed daar kweekschool, werkte als hulponderwijzeres en begon daarna aan een studie MO Nederlands. Ze trouwde met Floor Wibaut en samen kregen ze vier kinderen. Hierna zou ze zich, door het gebruik van anticonceptie, kunnen wijden aan haar zelfgekozen levenstaak: het politiek bewustmaken en persoonlijk ontwikkelen van vrouwen. In 1895 werd ze afdelingsvoorzitter van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht. Floor en Mathilde sloten zich twee jaar later aan bij de Sociaal- Democratische Arbeiderspartij (SDAP). [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Wibaut besloot in 1899 zich niet alleen op kiesrecht voor vrouwen te richten, maar ook aandacht te besteden aan het algemeen kiesrecht. In 1902 richtte ze de vrouwenvereniging Samen Sterk op. In Middelburg was ze betrokken bij de oprichting van  een huishoudschool en de jeugdbibliotheek. Vanwege het politieke werk van haar man in Amsterdam zette Wibaut haar werk voor de SDAP in Amsterdam voort. Ze richtte er met gelijkgestemde vrouwen in 1905 de Sociaal-Democratische Vrouwenpropagandaclub (SDVC) op. In de jaren twintig en dertig voerde Wibaut actie tegen het ontslag van gehuwde vrouwelijke ambtenaren en de beperking van vrouwelijke arbeid buitenshuis. Wibaut zag in huis ook een taak voor de man. Samen met haar man schreef ze het boek Wordend Huwelijk, waarin ze pleitten voor het recht van vrouwen op zelfbeschikking. Ook op seksueel gebied. Zij zagen heil in vrije of proefverlovingen zodat eerst geoefend kon worden voordat een officieel huwelijk werd gesloten. Na de dood van Floor Wibaut in 1936 werd Mathilde bestuurslid van de Wereldliga voor Sexueele Hervorming. Tot haar dood werkte ze aan haar memoires, Herinneringen, die in 1976 verschenen. Met haar overlijden in 1952 verdween een icoon van de vrouwenbeweging én de sociaaldemocratie. Materiaal:   foto, knipsel in foto Fotograaf:  Marie de Roode-Heijermans [/expander_maker]

(? 1588) Koopmansvrouw

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De legende vertelt dat een rijke en hoogmoedige koopmansvrouw uit Stavoren haar schipper eropuit stuurde om het kostbaarste te halen dat er te vinden was. Hij nam na een lange speurtocht graan mee uit Danzig (Gdansk). Maar de vrouw werd woedend en beval hem  het graan overboord te gooien. De armen van de stad smeekten haar het graan aan hen te geven, maar zij weigerde. De schipper deed daarop de voorspelling dat ze door deze daad verder in armoede zou leven. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] De koopmansvrouw gooide haar ring in het water en zei  dat dat niet het geval zou zijn, net zo min als dat de ring die ze het water had gegooid bij haar zou terugkomen. Een paar dagen later vond ze de ring in een vis die haar werd voorgeschoteld. Vervolgens vergingen al haar  schepen. De haven verzandde en het weggegooide graan ontkiemde op de zandbank tot loze aren. Stavoren was verloren en de koopmansvrouw raakte aan de bedelstaf. Hoewel het vrouwtje nooit werkelijk bestaan heeft, klopt een aantal delen uit het verhaal wel. De haven van Stavoren slibte dicht en zo raakte de rijke stad zijn handelspositie kwijt. Bovendien waren de steden in het westen van Holland in opkomst en verschoof het zwaartepunt van de handel ook naar het westen. De eerste bekende versie van het verhaal stamt uit 1588. Het vrouwtje van Stavoren doet voor het eerst haar intrede in 1597. Bepaalde aspecten in deze legende, zoals de loze aren en de ring die wordt teruggevonden, zijn in later eeuwen toegevoegd. Materiaal:   foto, collage, vissenhuid Fotograaf:  Pier Arjen de Groot [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping