Adriana van Roon

600,00 incl. btw

(Adriana Oem) (? – 1527) Abdis

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Adriana van Roon trad in 1460 of 1461 aan als novice in het cisterciënzerklooster Leeuwenhorst bij Noordwijkerhout. Ze was afkomstig uit een familie van Dordrechtse regenten, maar haar vader betaalde niet het gebruikelijke intredegeld voor het klooster. Het klooster Leeuwenhorst hanteerde een minder strenge ballotage dan andere kloosters en bijvoorbeeld de afzondering die eigenlijk was voorgeschreven, werd niet altijd strikt nageleefd. De abt van Kamp (bij Duisburg) greep diverse keren in als toezichthouder.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie: Tag:

Quick Comparison

SettingsAdriana van Roon removeMaria Petitpas removeCatharina van Kleef removeElisabeth prinses van de Palts removeDivara van Haarlem removeHet vrouwtje van Stavoren remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

AvailabilityUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Description

(Adriana Oem) (? - 1527) Abdis

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Adriana van Roon trad in 1460 of 1461 aan als novice in het cisterciënzerklooster Leeuwenhorst bij Noordwijkerhout. Ze was afkomstig uit een familie van Dordrechtse regenten, maar haar vader betaalde niet het gebruikelijke intredegeld voor het klooster. Het klooster Leeuwenhorst hanteerde een minder strenge ballotage dan andere kloosters en bijvoorbeeld de afzondering die eigenlijk was voorgeschreven, werd niet altijd strikt nageleefd. De abt van Kamp (bij Duisburg) greep diverse keren in als toezichthouder. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1493 werd Adriana van Roon voor het eerst omschreven als priores. Het klooster werd hervormd, gedicteerd vanuit Kampen. De zusters kregen niet langer een uitkering en hun kledings- en bewegingsvrijheid werd beperkt. Na het overlijden van de abdis werd Van Roon tot abdis verkozen. Zij probeerde het financiële beheer op orde te krijgen nadat de rentmeester jarenlang had gefraudeerd. Van Roon wist het klooster grondig aan te pakken. Ze werd zelf rentmeester en stelde de kapelaan Spangert aan als adviseur. In 1504 vroeg ze toestemming om een eigen secretaris aan te nemen. Spangert, haar adviseur, werd benoemd tot secretaris en samen wisten ze het wanbeheer van eerdere rentmeesters te herstellen. Een aankomend faillissement wisten ze om te buigen naar een positief saldo. De abdij werd gerestaureerd en Van Roon bewerkstelligde een grote hoeveelheid schenkingen aan de abdij. In 1501-1502 werd een meisjesschool gesticht waar de jonge novicen en jongens en meisjes uit de buurt les kregen. Waarschijnlijk kreeg ook Kenau Simondsr. Hasselaer hier les. Van Roon werd in 1525 ernstig ziek en twee jaar later overleed ze. Ze werd bijgezet in de kloosterkerk. Hoewel de kerk op enig moment werd gesloopt, bleef de grafzerk gespaard. Deze werd later verplaatst naar Rhoon. Materiaal:   foto, bijbelpsalm, hartvormige lijst, kraaltjes Fotograaf:  toegeschreven aan Jacob Cornelis van Oostsanen [/expander_maker]

(1566-1640) Vrouw en predikant Johannes Wtenbogaert, voorman van de Remonstranten

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Vermoedelijk werd Maria Petitpas geboren in Den Bosch. In Wesel woonde ze met haar eerste man Francois aux Brebis. Na zijn dood leerde ze haar tweede man, Johannes Wtenbogaert, kennen. Zij trouwden in 1606 in Den Haag, waar ze zich ook vestigden. Petitpas beheerde de financiën in huis. Zelf had ze een omvangrijk vermogen. Gedurende het 12-jarig Bestand was het huis van Petitpas en Wtenbogaert een belangrijke plek voor remonstrantse predikanten die een tijdelijk onderkomen zochten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de val van Johan van Oldenbarnevelt moest Wtenbogaert Holland ontvluchten. Hij trok naar Antwerpen. Petitpas bleef achter in Den Haag. In 1619 werd Wtenbogaert veroordeeld tot eeuwigdurende ballingschap en confiscatie van zijn bezit. Petitpas moest haar huis uit en afstaan aan een officier uit de kring van Maurits. Petitpas volgde daarop haar man naar Parijs en Rouen. Met hulp van anderen probeerde ze de veroordeling van haar man ongedaan te maken. De voortgang daarvan beschreef ze in brieven die ze vanuit Den Haag aan Wtenbogaert stuurde. Uit de briefwisseling wordt duidelijk dat ze een goede relatie moeten hebben gehad. Na de dood van Maurits keerde Petitpas terug naar Nederland, iets later gevolgd door haar man. In 1629 konden ze hun oude huis weer betrekken. De confiscatie was ongedaan gemaakt. In de jaren dertig verslechterde Petitpas gezondheid. Uiteindelijk overleed ze in 1640 en werd ze begraven in de Haagse Kloosterkerk. Materiaal:   foto, textiel Fotograaf:  atelier van Michiel Jansz [/expander_maker]

(1417-1476) Hertogin van Gelre

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Catharina groeide op aan het Kleefse hof als de tweede dochter in een gezin van tien kinderen. Zij verloofde al op zesjarige leeftijd met de toekomstige hertog van Gelre. Daar dreigde in 1423 een strijd te ontstaan over de erfopvolging omdat hertog Reinald kinderloos overleed. De Hollandse edelman Jan van Egmond had daarop zijn oudste zoon Arnold van Egmond naar voren geschoven, mede vanwege verwantschap aan het hof van Gelre via zijn grootmoeder. De vader van Catharina van Kleef, Adolf IV van Kleef en Jan van Egmond sloten een bondgenootschap, bezegeld door het voorgenomen huwelijk van hun kinderen Catharina en Arnold. Het huwelijk werd in 1430 ook daadwerkelijk voltrokken, maar Catharina zou het ouderlijk huis pas in 1431 verlaten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit dit schijnbare slechte huwelijk werden zes kinderen geboren. Catharina stamde uit de Duitse rijksvorstenstand terwijl Jan ‘slechts’ een Hollandse edelman was. Het verschil in stand zorgde voor problemen. Daarbij probeerde Catharina’s oom, Filips van Bourgondië, zijn macht uit te breiden in de Lage Landen door middel van zijn relatie met Catharina. Zij liet overigens twee van haar kinderen opvoeden aan het Bourgondische hof. Jan van Egmond was voor zijn beleid afhankelijk van de Gelderse adel en de steden. Die relatie bekoelde in 1448-49 vanwege een ondoordachte actie van Van Egmond. Catharina bemiddelde en wist een verzoening tot stand te brengen. Tijdens de bedevaartstocht van haar man naar Palestina en Rome in 1450-51 verving Catharina hem samen met een college uit de Staten. Toen Van Egmond in 1451 terugkeerde, woonde Catharina met haar eigen hofhouding in Lobith op de grens van Gelre en Kleef. In de daaropvolgende jaren bleef ze politiek actief en maakte ze verschillende binnen- en buitenlandse reizen. De geschiktheid van Arnold van Egmond als hertog werd niet alleen door Catharina betwijfeld, maar ook door een aantal steden in het hertogdom. Zij zagen liever zoon Adolf als regent aantreden. Omringende vorstendommen bemoeiden zich ook met de strijd. In 1465 viel uiteindelijk het doek voor Arnolds bewind. In de nacht van het Driekoningenfeest werd hij door zijn zoon en handlangers ontvoerd naar Lobith. Adolf werd regent. Overigens zou ook zijn regeerperiode niet lang duren. Karel de Stoute zette Adolf in 1470  gevangen. Daarmee was de rol van Catharina ook uitgespeeld. Ze overleed in 1476. In 2009-10 werd het getijdenboek van Catharina van Kleef getoond in Museum het Valkhof in Nijmegen. Ruim 45.000 bezoekers kwamen kijken naar het rijk geïllustreerde manuscript dat wordt beschouwd als topstuk van de Middeleeuwse miniatuurkunst. Materiaal:   foto,sierknoopjes, kraaltjes Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(1618-1680) Prinses en beroemd vanwege haar correspondentie met onder andere René Descartes

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Elisabeth, prinses van de Palts, kwam op aarde in Heidelberg als oudste dochter van keurvorst Frederik V en Eilzabeth Stuart. Toen ze een jaar oud was verhuisde het gezin naar Praag omdat haar ouders het koninkrijk Bohemen aangeboden kregen. Al na een jaar werden ze daar verjaagd. Zonder land en zonder geld raakten ze verzeild in Den Haag. Ze kregen hulp van prins Maurits en ontvingen van de Staten-Generaal een financiële toelage. Prinses Elisabeth woonde eerst nog een tijd bij haar grootmoeder en tante in Brandenburg, maar kwam in 1628 ook naar Holland. Ze kreeg uitgebreid les in exacte vakken, aristocratische omgangsvormen en in diverse talen. Vermoedelijk kreeg ze ook les van hofschilder Gerard van Honthorst. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Nadat haar vader was overleden in 1632 verhuisde Elisabeth naar het hof van haar moeder aan de Kneuterdijk. Daar ontmoette ze rond 1640 filosoof René Descartes. In 1643 begonnen zij een brievencorrespondentie. Ze schreven elkaar onder meer over de relatie tussen verstand en gevoel, het geloof en de verbinding tussen lichaam en geest. Elisabeths inzichten hielpen Descartes zijn gedachten te scherpen. Descartes probeerde Elisabeth te troosten en te adviseren bij moeilijke levensvragen. Zijn werk Principia Philosophiae uit 1644 droeg hij dan ook op aan de prinses. Vanwege een conflict met haar moeder werd Elisabeth teruggestuurd naar Brandenburg, waar haar neef Frederik Willem keurvorst was. De verhuizing deed haar goed. De correspondentie met Descartes werd daarentegen minder intensief. Uiteindelijk overleed Descartes in 1650 aan een longziekte. Elisabeths brieven werden aan haar teruggestuurd. Dankzij de Vrede van Münster in 1648 konden de kinderen van Frederik V terug naar Heidelberg. Elisabeth trok uiteindelijk naar Herford, een plaatsje bij Bielefeld. Ze werd daar in 1667 abdis van het protestantse vrouwenklooster en bleef dat tot aan haar dood. Gedurende deze periode correspondeerde Elisabeth met filosoof Malebranche die verwant was aan Descartes. Voortkomend uit het gevoel dat ze niet gevonden had wat ze zocht, was godsdienst steeds belangrijker geworden voor Elisabeth. Ook had ze contact met wiskundige en filosoof Gottfried Wilhelm von Leibniz. In 1676-77 bood Elisabeth onderdak aan Robert Barclay en William Penn, twee vooraanstaande Quakers. Ze correspondeerde ook met hen, maar bleef zelf trouw aan het calvinisme. Uiteindelijk stierf Elisabeth in 1680, vermoedelijk aan kanker. Ze werd begraven in de Münsterkirche in Herford. De brieven van Elisabeth aan Descartes waren lang onvindbaar, maar werden in de negentiende eeuw teruggevonden. Met deze vondst werd duidelijk hoe groot de invloed van Elisabeth op Descartes moet zijn geweest. Materiaal:   foto, oorbellen, borduurdraad Fotograaf:  onbekende maker 1636 [/expander_maker]

(Dieuwertje Brouwersdr.) (ca.1511-1535) Koningin van de Wederdopers in Münster

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Dieuwertje Brouwersdr. was de ongetrouwde partner van Jan Matthijsz. uit Haarlem. Hij was een van de toonaangevende profeten van de Wederdopers in de Nederlanden. In 1533 besloot Matthijsz. zijn vrouw te verlaten en met Dieuwertje samen op te trekken en de doperse boodschap uit te dragen. Vermoedelijk was Dieuwertje hiervoor al volgeling van de Wederdopers. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Dieuwertje en Matthijsz. bereikten in 1534 Münster. Volgens de voorspellingen van Matthijsz. zou de Heer  met Pasen op aarde terugkeren. De dopers namen de stad in bezit waarna de bisschop van Münster reageerde met een beleg van de stad. Toen er met Pasen toch niets gebeurde, besloot Matthijsz. gewapend de stad te verlaten. Hij sneuvelde op zijn weg. Dieuwertje trouwde kort daarna met Jan Beukelsz., de nieuwe profeet in Münster die ook wel bekend stond als Jan van Leiden. Deze Jan van Leiden voerde polygamie in en liet zich tot koning uitroepen. Dieuwertje was de belangrijkste van de zestien vrouwen van Beukelsz. en was de enige die zich koningin mocht noemen. Hierna heette zij Divara. In 1535 veranderde haar situatie. De stad werd ingenomen en Divara werd gevangen gezet. Op7 juli 1535 werd Divara onthoofd. De opera Wasser und Blut van José Saramago en Azio Corghi verscheen in 1993 en verhaalt over het leven van Divara. Materiaal:   foto, collage, plastic bloemen, parels

Fotograaf:  Heinrich Aldegrever, gedrukt door H.Wandereysen [/expander_maker]

(? 1588) Koopmansvrouw

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De legende vertelt dat een rijke en hoogmoedige koopmansvrouw uit Stavoren haar schipper eropuit stuurde om het kostbaarste te halen dat er te vinden was. Hij nam na een lange speurtocht graan mee uit Danzig (Gdansk). Maar de vrouw werd woedend en beval hem  het graan overboord te gooien. De armen van de stad smeekten haar het graan aan hen te geven, maar zij weigerde. De schipper deed daarop de voorspelling dat ze door deze daad verder in armoede zou leven. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] De koopmansvrouw gooide haar ring in het water en zei  dat dat niet het geval zou zijn, net zo min als dat de ring die ze het water had gegooid bij haar zou terugkomen. Een paar dagen later vond ze de ring in een vis die haar werd voorgeschoteld. Vervolgens vergingen al haar  schepen. De haven verzandde en het weggegooide graan ontkiemde op de zandbank tot loze aren. Stavoren was verloren en de koopmansvrouw raakte aan de bedelstaf. Hoewel het vrouwtje nooit werkelijk bestaan heeft, klopt een aantal delen uit het verhaal wel. De haven van Stavoren slibte dicht en zo raakte de rijke stad zijn handelspositie kwijt. Bovendien waren de steden in het westen van Holland in opkomst en verschoof het zwaartepunt van de handel ook naar het westen. De eerste bekende versie van het verhaal stamt uit 1588. Het vrouwtje van Stavoren doet voor het eerst haar intrede in 1597. Bepaalde aspecten in deze legende, zoals de loze aren en de ring die wordt teruggevonden, zijn in later eeuwen toegevoegd. Materiaal:   foto, collage, vissenhuid Fotograaf:  Pier Arjen de Groot [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping