Het vrouwtje van Stavoren

600,00 incl. btw

(? 1588) Koopmansvrouw

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De legende vertelt dat een rijke en hoogmoedige koopmansvrouw uit Stavoren haar schipper eropuit stuurde om het kostbaarste te halen dat er te vinden was. Hij nam na een lange speurtocht graan mee uit Danzig (Gdansk). Maar de vrouw werd woedend en beval hem  het graan overboord te gooien. De armen van de stad smeekten haar het graan aan hen te geven, maar zij weigerde. De schipper deed daarop de voorspelling dat ze door deze daad verder in armoede zou leven.

Lees meer

Uitverkocht

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie:

Quick Comparison

SettingsHet vrouwtje van Stavoren removeMaria van Beckum removeCatharina van Kleef removePlectrudis removeCatharina van Gelre removeFoelke Kampana remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

AvailabilityUitverkocht
Add to cart

Lees meer

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Description

(? 1588) Koopmansvrouw

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De legende vertelt dat een rijke en hoogmoedige koopmansvrouw uit Stavoren haar schipper eropuit stuurde om het kostbaarste te halen dat er te vinden was. Hij nam na een lange speurtocht graan mee uit Danzig (Gdansk). Maar de vrouw werd woedend en beval hem  het graan overboord te gooien. De armen van de stad smeekten haar het graan aan hen te geven, maar zij weigerde. De schipper deed daarop de voorspelling dat ze door deze daad verder in armoede zou leven. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] De koopmansvrouw gooide haar ring in het water en zei  dat dat niet het geval zou zijn, net zo min als dat de ring die ze het water had gegooid bij haar zou terugkomen. Een paar dagen later vond ze de ring in een vis die haar werd voorgeschoteld. Vervolgens vergingen al haar  schepen. De haven verzandde en het weggegooide graan ontkiemde op de zandbank tot loze aren. Stavoren was verloren en de koopmansvrouw raakte aan de bedelstaf. Hoewel het vrouwtje nooit werkelijk bestaan heeft, klopt een aantal delen uit het verhaal wel. De haven van Stavoren slibte dicht en zo raakte de rijke stad zijn handelspositie kwijt. Bovendien waren de steden in het westen van Holland in opkomst en verschoof het zwaartepunt van de handel ook naar het westen. De eerste bekende versie van het verhaal stamt uit 1588. Het vrouwtje van Stavoren doet voor het eerst haar intrede in 1597. Bepaalde aspecten in deze legende, zoals de loze aren en de ring die wordt teruggevonden, zijn in later eeuwen toegevoegd. Materiaal:   foto, collage, vissenhuid Fotograaf:  Pier Arjen de Groot [/expander_maker]

(? - 1544) Veroordeeld tot de brandstapel vanwege ketterij

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Maria van Beckum werd geboren in een adellijke Overijsselse familie. Zeer waarschijnlijk was ze een aanhanger van de Wederdopers en een van hun  leiders David Joris. Deventer, naast vele andere steden, stond bekend als broeinest van de Wederdopers. In 1544 riep Maria van Hongarije de regionale overheden op om de Wederdopers te arresteren en terecht te stellen. Ook Maria van Beckum werd verdacht. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit overleveringen lijkt het zo te zijn dat Maria in de nacht van 31 mei 1544 werd opgepakt. Zij en haar zuster, die vrijwillig meeging, werden naar Deventer gebracht en ondervraagd. Hierna werden ze naar huize wickel vervoerd waar ze vermoedelijk goed werden behandeld. Drost Goossen van Raesfelt wist niet goed wat hij met de vrouwen aan moest. Maar het gerecht van Deventer had bepaald dat de doodstraf moest worden voltrokken vanwege de ketterse opvattingen van de vrouwen. Op 13 november 1544 werden ze op de brandstapel gezet. Een maand lang werden de lijken van de vrouwen tentoongesteld boven de grond. Minstens vijf liederen zijn over de roemruchte dood van de twee freules gemaakt. De eerste verscheen al een jaar na hun dood. In de negentiende eeuw nog plantten de doopsgezinden uit Hengelo een groene tak op de plaats van de executie. Dit zou herinneren aan een wonder dat daar had plaatsgevonden. Maria zou voor haar dood hebben gezegd dat de paal waaraan zij vastzat zou groeien als zij de waarheid sprak. Groene loten zouden inderdaad ontsproten zijn aan de paal. In de twintigste eeuw werden twee romans en een kinderboek over de twee gezusters gepubliceerd. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  Jan Luyken [/expander_maker]

(1417-1476) Hertogin van Gelre

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Catharina groeide op aan het Kleefse hof als de tweede dochter in een gezin van tien kinderen. Zij verloofde al op zesjarige leeftijd met de toekomstige hertog van Gelre. Daar dreigde in 1423 een strijd te ontstaan over de erfopvolging omdat hertog Reinald kinderloos overleed. De Hollandse edelman Jan van Egmond had daarop zijn oudste zoon Arnold van Egmond naar voren geschoven, mede vanwege verwantschap aan het hof van Gelre via zijn grootmoeder. De vader van Catharina van Kleef, Adolf IV van Kleef en Jan van Egmond sloten een bondgenootschap, bezegeld door het voorgenomen huwelijk van hun kinderen Catharina en Arnold. Het huwelijk werd in 1430 ook daadwerkelijk voltrokken, maar Catharina zou het ouderlijk huis pas in 1431 verlaten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit dit schijnbare slechte huwelijk werden zes kinderen geboren. Catharina stamde uit de Duitse rijksvorstenstand terwijl Jan ‘slechts’ een Hollandse edelman was. Het verschil in stand zorgde voor problemen. Daarbij probeerde Catharina’s oom, Filips van Bourgondië, zijn macht uit te breiden in de Lage Landen door middel van zijn relatie met Catharina. Zij liet overigens twee van haar kinderen opvoeden aan het Bourgondische hof. Jan van Egmond was voor zijn beleid afhankelijk van de Gelderse adel en de steden. Die relatie bekoelde in 1448-49 vanwege een ondoordachte actie van Van Egmond. Catharina bemiddelde en wist een verzoening tot stand te brengen. Tijdens de bedevaartstocht van haar man naar Palestina en Rome in 1450-51 verving Catharina hem samen met een college uit de Staten. Toen Van Egmond in 1451 terugkeerde, woonde Catharina met haar eigen hofhouding in Lobith op de grens van Gelre en Kleef. In de daaropvolgende jaren bleef ze politiek actief en maakte ze verschillende binnen- en buitenlandse reizen. De geschiktheid van Arnold van Egmond als hertog werd niet alleen door Catharina betwijfeld, maar ook door een aantal steden in het hertogdom. Zij zagen liever zoon Adolf als regent aantreden. Omringende vorstendommen bemoeiden zich ook met de strijd. In 1465 viel uiteindelijk het doek voor Arnolds bewind. In de nacht van het Driekoningenfeest werd hij door zijn zoon en handlangers ontvoerd naar Lobith. Adolf werd regent. Overigens zou ook zijn regeerperiode niet lang duren. Karel de Stoute zette Adolf in 1470  gevangen. Daarmee was de rol van Catharina ook uitgespeeld. Ze overleed in 1476. In 2009-10 werd het getijdenboek van Catharina van Kleef getoond in Museum het Valkhof in Nijmegen. Ruim 45.000 bezoekers kwamen kijken naar het rijk geïllustreerde manuscript dat wordt beschouwd als topstuk van de Middeleeuwse miniatuurkunst. Materiaal:   foto,sierknoopjes, kraaltjes Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(? - na 717) Vrouw van Pippijn II

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Plectrudis stamde uit een adellijk geslacht met evenveel aanzien als het geslacht van haar echtgenoot Pippijn II. Vermoedelijk was ze van koninklijke afkomst. Zoals vermeld trouwde Plectrudis met Pippijn, hofmeier van Austrasië en later ook Neustrië, de twee belangrijkste delen van het Frankische rijk. Het huwelijk was van groot belang: Pippijn verbond zich zo aan een belangrijke familie die zijn positie kon steunen. Plectrudis had een actieve rol in Pippijns politiek. Ze was betrokken bij de totstandkoming van de oorkonden die door Pippijn werden uitgevaardigd betreffende het goederenbezit. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Met Pippijns overlijden ontstond een opvolgingscrisis omdat zoon Grimoald vermoord was. Plectrudis trad op als regentes. Na de dood van Pippijn probeerde de Neustrische adel haar positie binnen het rijk te versterken. Zij gingen daarom een verbond aan met Radbod van Friesland. Op 26 september 715 werden de troepen van Plectrudis en kleinzoon Theudoald verslagen door de Neustriërs. Plectrudis vertrok naar Keulen. Een andere zoon van Pippijn, Karel Martel, voortgekomen uit een relatie met een andere vrouw, was intussen een eigen oorlog begonnen over de opvolging van zijn vader. Hij kreeg steeds meer aanhang onder de Austrasische adel. Plectrudis verzoende zich met Karel maar werd gedwongen de eigendommen van Pippijn, grote hoeveelheden goud en kostbaarheden, af te staan. Uiteindelijk trok Plectrudis zich volledig terug. Ze overleed in Keulen. Materiaal:   foto, landkaart, draad, sierknoopjes Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(ca.1440-1497) Regentes van het Hertogdom Gelre

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Over het vroege leven van Catharina van Gelre is weinig bekend. Vermoedelijk ondernam haar vader diverse pogingen om een geschikte bruidegom te vinden maar slaagde hij daar niet in. Toch zijn er later uitvoerige verhalen geschreven over een geheim huwelijk tussen Catharina en Lodewijk van Bourbon. De mythe is waarschijnlijk ontstaan omdat er niets bekend is over waar Catharina tussen 1465 en 1473  was. Voor het geheime huwelijk is echter nooit bewijs gevonden. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] We weten meer over Catherina na 1477. Als haar vader overlijdt, eist hertog Karel de Stoute het hertogdom Gelre op. Het regime valt uit een en de bannerheren, het ridderschap en de steden nemen het bestuur over. Catharina wordt verzocht regentes te worden. Ze neemt de taak op zich tot haar broer Adolf terugkeert  uit Vlaanderen. Maar Adolf sneuvelt en omdat zijn kinderen nog minderjarig zijn en Vlaanderen in handen is van de Bourgondische machthebbers, blijft Catharina langer regentes dan verwacht. Om zich te wapenen tegen dreiging van buiten, zoek Catharina bondgenoten buiten Gelre. Hertog Johan van Kleef  vindt ze te pro-Bourgondisch en de Gelderse standen sluiten vervolgens een pact met hertog Frederik van Braunschweig-Lüneburg. Zij willen graag dat Catharina met hem trouwt, maar dat laat zij niet gebeuren. Als Frederik krankzinnig blijkt te zijn, wordt er een nieuwe voogd aangesteld: Hendrik von Schwarzburg. Catharina komt tot een vredesakkoord met Maximiliaan van Oostenrijk die haar de stad en het ambt Geldern geeft. Toch besluit zij zich aan te sluiten bij een verbond dat de Gelderse standen met Lodewijk XI van Frankrijk sluit om Maximiliaan te bestrijden. Ze probeert nog steun te vinden voor de Gelderse zaak in Frankrijk, maar dit lukt niet. Maximiliaan verovert steeds meer van Gelre en in 1482 trekt de bisschop van Münster zijn handen van Gelre af. Daarmee ligt de weg helemaal open voor Maximiliaan. Na een verzoening met Maximiliaan woont Catharina teruggetrokken op de burcht van  Geldern. Uiteindelijk wordt haar neef Karel in 1492 toch als hertog ingehuldigd. Maximiliaan had zich niet weten te handhaven. Catherina van Gelre overlijdt in 1497. Ze is begraven in de parochiekerk waar haar graf nog altijd te vinden is. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:   onbekende maker [/expander_maker]

(1355-1417) Bekend als 'Kwade Foelke'

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De eerste melding over Foelke Kampana dateert van 12 december 1376 en betreft een oorkonde over de overdracht van een kapel. Ze trouwde in 1377 met de rijke edelman Ocko tom Brok. Het paar kreeg van paus Gregorius XI het recht een draagaltaar te bezitten. Zo konden zij overal de mis op laten dragen. De paus verleende het echtpaar bovendien een volledige aflaat. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In de veertiende en vijftiende eeuw woedde er een hevige strijd over de macht in Friesland. Ocko tom Brok probeerde bondgenootschappen te sluiten en kwam in contact met de graaf van Holland, Albrecht van Beieren, die inderdaad zijn steun aanbood. Ocko leende zijn landen aan Albrecht en raakte zo betrokken bij de Friese strijd. Ocko werd in 1389 vermoord door een van zijn tegenstanders en Kampana zocht hulp bij de bondgenoten van haar man. Tijdens haar afwezigheid werd door Edo Wiemken van Rüstringen geprobeerd de burcht in Aurich te veroveren maar met hulp van anderen keerde Kampana terug. Ze heroverde de kerk waarin Wiemken van Rüstringen zich had verschanst. Tweehonderd gevangenen werden direct onthoofd. Widzel, een bastaardzoon van Ocko, kreeg vervolgens het regentschap over Brockmerland in handen. Hij probeerde ook Ocko’s erfenis te verkrijgen en sloot daartoe een bondgenootschap. Tijdens een gevecht werd hij echter doodgeslagen. De inmiddels volwassen zoon van Kampana en Ocko, Keno, kon de macht overnemen. Zijn moeder bleef nauw betrokken. Na Keno’s dood in 1417 trad Foelke korte tijd op als voogdes, nu voor haar kleinzoon Ocko II. Kampana overleed tussen 1417 en 1419. Ze werd begraven in de Lambertikerk in Aurich. Na haar dood kwam Kampana bekend te staan als de‘kwade Foelke’. De Friese historieschrijver Eggerik  Beninga vermeldde in de zestiende eeuw een aantal legendes over Foelke Kampana die de bijnaam verklaren. Zo zou Kampana twee gevangengenomen jongemannen expres hebben laten verhongeren en de opdracht hebben gegeven om hun lichamen in het moeras te gooien. Bovendien zou ze haar schoonzoon hebben geadviseerd haar dochter te doden, als straf voor haar buitenechtelijke relaties. Toen hij dat inderdaad had gedaan, liet Kampana de burcht van haar schoonzoon aanvallen. Hij vluchtte naar zijn vader, maar tevergeefs. Kampana zou beide mannen gevangen hebben laten nemen en terecht laten stellen. In werkelijkheid waren het gruwelen die zoon Keno op zijn geweten had maar die aan zijn moeder werden toegeschreven. Volgens een Oostfriese sage verscheen Foelke op slot  Dornum als de slotheer op sterven lagen. Volgens andere sagen verscheen Foelke wanneer iemand ten onrechte zou worden veroordeeld of er een ongeluk stond te gebeuren. Hier werd Kampana dus juist een positieve rol toegedicht. Er werden verschillende toneelstukken over Kampana geschreven, evenals twee historische romans. De laatste, van de hand van Siever Johanna Meyer-Abich uit 1943, werd in 1990 nog  herdrukt. Materiaal:   foto, collage, borduursel Fotograaf:  Onbekende maker [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping