Christina Elisabeth da Silva

600,00 incl. btw

(1809-1881) Toneelspeler en zanger

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Vermoedelijk groeide Christina da Silva op zonder vader. Uit geldnood liet haar moeder Da Silva toneelspelen. Al op jonge leeftijd volgde ze een toneelopleiding bij het Genootschap van Uiterlijke Welsprekendheid. Halverwege de jaren twintig van de negentiende eeuw debuteerde Da Silva, onbetaald, bij de Amsterdamse Schouwburg. In 1826 kreeg ze een vaste aanstelling.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie: Tag:

Quick Comparison

SettingsChristina Elisabeth da Silva removeAlexandrine Tinne removeCorry Vonk removeFien de la Mar removeCornelia Scheffer removeSuzanna Nanette Sablairolles remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

Uitverkocht

AvailabilityUitverkochtUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Description

(1809-1881) Toneelspeler en zanger

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Vermoedelijk groeide Christina da Silva op zonder vader. Uit geldnood liet haar moeder Da Silva toneelspelen. Al op jonge leeftijd volgde ze een toneelopleiding bij het Genootschap van Uiterlijke Welsprekendheid. Halverwege de jaren twintig van de negentiende eeuw debuteerde Da Silva, onbetaald, bij de Amsterdamse Schouwburg. In 1826 kreeg ze een vaste aanstelling. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Da Silva trouwde in 1827 met Willem Jacobus van Ollefen, ook verbonden aan de Amsterdamse Schouwburg. Eerst speelde ze voornamelijk vrolijke rollen, maar later speelde ze ook in tragedies. Vanwege de concurrentie met andere acteurs was het echter lastig om goede rollen te krijgen. In 1847 kreeg Da Silva ontslag. Samen met man en dochter vertrok ze naar Den Haag om daar te gaan werken bij de Zuid- Hollandsche Tooneelisten. Daarnaast vertaalde ze stukken uit het Frans. In 1855 trokken Da Silva en Van Ollefen naar Antwerpen om te gaan spelen bij het Nationaal Toneel. Na een jaar keerde ze weer terug naar Nederland om te spelen in eerst Rotterdam en later Amsterdam. Da Silva stond ook bekende om haar declameren. Op uitnodiging van koning Leopold droeg ze enkele verzen voor tijdens de feestviering aan het Belgische hof in 1860. Christina da Silva overleed in 1881 in Arnhem. Materiaal:   foto, zeeëgel, draad, drukknoopjes Fotograaf:  Carel Christiaan Last en P.Blommers [/expander_maker]

(Pieternella Françoise) (1835-1869) Ontdekkingsreiziger en pionier in Fotografie

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Haagse Alexandrine (Alexine) Tinne groeide op in een welvarend gezin. Haar moeder was hofdame geweest en vader vergaarde een fortuin met de handel in koffie en suiker. Toen vader in 1844 overleed, behoorden moeder en dochter tot de rijkste Nederlanders van dat moment. Alexine beschikte over een aantal creatieve talenten. Ze tekende, speelde piano en maakte haar eigen kleding. Het chique Den Haag werd regelmatig opgeschrikt door haar opvallende jurken en hoeden en de wilde rijstijl te paard. Met haar moeder maakte ze vaak reizen naar Noorwegen, Zweden, Egypte, Palestina en Syrië. In Den Haag hield Alexine zich als een van de eersten bezig met fotografie. In 1861 reisden moeder en dochter naar Afrika. Ze bereikten het Ugandese Gondokoro maar verder zou de reis niet gaan. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1863 volgde een tweede poging met een expeditie van ruim tweehonderd personen. Alexine hoopte de bergen in Zuid-Soedan te zien. Hoewel het porseleinen servies, zilveren bestek en het ijzeren ledikant dat moeder en dochter meenamen niet geholpen zullen hebben, gooide het regenseizoen roet in het eten. De expeditie moest worden stopgezet. Henriette Tinne stierf tijdens de reis en Alexine besloot met het lichaam van haar moeder terug te gaan naar Khartoem. Halverwege raakten de voorraden op en moest Alexine gered worden door een reddingsexpeditie. Haar tante Addy, die al die tijd in Karthoem was achtergebleven, overleed kort na aankomst. Ook twee kameniersters overleden ter plaatse. Alexine vertrok met vier lijkkisten naar Cairo waar ze vervolgens besloot te blijven. Haar halfbroer John kwam de lichamen ophalen om deze in Nederland te begraven. Tijdens haar reis had Alexine allerlei materiaal verzameld en vastgelegd. Dit resulteerde in Plantae Tinneanae, een uitgave over onbekende planten die tijdens de reis waren opgemerkt. In 1867 volgde een nieuwe reis, nu naar het Atlasgebergte in de hoop contact te leggen met de Toearegs. Na een eerste mislukte poging lukte het Alexine uiteindelijk in 1869 om de Toearegs te bereiken. Ze was zeer onder de indruk. Een tweede ontmoeting met de groep liep dramatisch af. Bij Wadi Sjergui werd het kamp door Arabieren en Toearegs overvallen. Alexine werd vermoord. Waar haar lichaam is gebleven, is tot op de dag van vandaag onbekend. Alexine Tinne maakte al bij leven naam als een belangrijke ontdekkingsreiziger. Vanwege haar mysterieuze dood groeide ze uit tot een ware legende. Veel van wat er over haar geschreven is moet niettemin met een korrel zout genomen worden. Helaas zijn er, op een aantal brieven na, geen teksten van Alexine overgebleven. De door haar gemaakte foto’s worden bewaard in het Haagse gemeentearchief. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  foto door bingham [/expander_maker]

(Cornelia Diderika) (1901-1988) Cabaretier en revuester

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Geboren in Amsterdam-Oost groeide Cornelia (Corry) Vonk op in een groot gezin met elf kinderen. Het gezin Vonk was arm waardoor Corry slechts vijf jaar naar de lagere school kon. Via haar vader, die in de avonduren toneelmeester was bij theater Carré, rolde ze de toneelwereld in en op haar twaalfde had ze haar eerste figurantenrol te pakken. Haar humor werden opgemerkt en diverse rollen volgden. In de jaren twintig en dertig was ze een veelgevraagde theaterster. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Corry trouwde in 1933 met de dan nog onbekende acteur Wim Kan. Het was een opvallend duo. Niet alleen vanwege het verschil in lengte en leeftijd, maar ook qua uitstraling en afkomst. Kan, de rustige ministerszoon, en Vonk, de uitbundige revuester. Het huwelijk bracht ook andere ambities. Vonk wilde samen met Kan cabaret maken. In 1936 ontstond het ABC-Cabaret; niet alleen met Vonk en Kan, maar ook bekende acteurs als Tilly Périn-Bouwmeester en Cor Hermus en pianisten Han Beuker en Wouter Denijs maakten deel uit van het gezelschap. Het ABCCabaret was succesvol en vooral Vonk was populair. In november 1939 vertrok de groep naar Nederlands- Indië voor een tournee, maar vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kon de groep niet terugkeren naar Nederland. De mannelijke leden werden zelfs opgeroepen voor het leger. Vonk werd eind 1942 gevangen gezet in vrouwenkamp Tjihapit in Bandoeng. Hier organiseerde ze cabaretvoorstellingen en werkte ze als verpleegster. Kan werkte als krijgsgevangene aan de Birmaspoorlijn. Ze zagen elkaar pas weer terug na drie jaar en acht maanden. Terug in Nederland ging men direct over tot de orde van de dag. Het ABC-Cabaret trad weer op en in de loop der jaren sloten verschillende acteurs zich aan. Terwijl de rol van Vonk steeds kleiner werd, steeg de roem van Wim Kan. Zijn solovoorstellingen waren erg populair. Met het nummer ‘Met me vlaggetje, me hoedje en me toeter’ – een parodie op de Oranjefans – had Vonk haar laatste grote succes. Het doek viel in 1970 voor het ABC-Cabaret. Vonk zat voortaan in de coulissen bij de shows van Kan, maar haar raad en daad op de achtergrond ten dienste van Kan moeten niet worden onderschat. Corry Vonk overleed in januari 1988. Haar laatste jaren had ze doorgebracht in slechte gezondheid en in eenzaamheid in de buurt van Rheden. De dood van Wim Kan in 1983 was een grote klap geweest. Ondanks haar succes en populariteit als theaterster herdacht de pers haar voornamelijk als de vrouw van en achter Wim Kan. Materiaal:   foto, borduurdraad Fotograaf:  Jac de Nijs [/expander_maker]

(Josephina Johanna Klopper) (1898-1965) Acteur en cabaretier

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Fien de la Mar kwam uit de derde generatie toneelspelers uit een Joodse familie. Ze was vernoemd naar Josephine de Beauharnais en haar vader was vernoemd naar Napoleon. De la Mar volgde de HBS in Rotterdam, maar maakte haar opleiding niet af. In 1916 debuteerde ze in het theater bij Louis Davids in de revue Had je me maar. In 1922 leerde De la Mar in Amsterdam Piet Grossouw kennen. Met hem zou ze in 1941 trouwen. Toch zou De la Mar in de tussentijd verschillende affaires hebben. Haar eerste grote rollen speelde ze in Rotterdam. Zowel in komedies als serieuzere stukken, maar ook als zanger en cabaretier had ze succes. In 1934 speelde ze in De Jantjes en Bleeke Bet, de eerste Nederlandse films met geluid. Het leverde haar bekendheid op bij het grote publiek. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Vanwege haar niet-Joodse moeder mocht De la Mar blijven optreden tijdens de oorlog. In 1943 hield dat op omdat ze zich weigerde aan te sluiten bij de Duitse Kultuurkamer. Na de bevrijding maakte ze haar comeback als cabaretier en acteur onder de naam Fien de la Mar. Met haar man richtte ze in 1947 Theater De la Mar op aan de Amsterdamse Marnixstraat. Commercieel was het geen succes en in 1952 nam Wim Sonneveld het over. Hij gaf het theater de naam Nieuwe de la Mar Theater. Na de dood van haar man in 1957 deed De la Mar een zelfmoordpoging. Deze slaagde niet, maar betekende wel een breuk met vrienden en collega’s. Ze vervreemdde van hen en kreeg vrijwel geen werk meer. Wim Ibo en Simon Carmiggelt introduceerden haar in 1958 toch bij de televisie. Ze zong liedjes in het programma van Ibo en zou later ook optreden in Ibo’s Cabaretkroniek. Haar laatste optredens waren in de televisiereeks Vrouwenlevens in 1964. Op eerste paasdag 1965 sprong De la Mar uit het raam van haar flat. Niet veel later overleed ze. In 1982 werd de musical Fien, over het leven van De la Mar, voor het eerst opgevoerd. En hoewel het De la Mar Theater werd afgebroken, volgde er in 2005 een doorstart als DeLaMar dat onder leiding staat van Joop van den Ende. Materiaal:   foto, collage, textiel Fotograaf:  Jacob Merkelbach [/expander_maker]

(1830-1899) Beeldhouwer, schilder en tekenaar

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Cornelia Scheffer was de dochter van de bekende kunstenaar Ary Scheffer. Wie haar moeder was is niet met zekerheid te zeggen. Tot haar zevende werd ze in  het geheim grootgebracht op het platteland. In 1837 volgde een verhuizing naar Parijs onder begeleiding van haar oma. Ze trokken in bij Ary Scheffer in de kunstenaarswijk Nouvelle Athène. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Scheffer was vaak in het atelier van haar vader waar ze het vak van schilder en beeldhouwer leerde en ook voor haar vader poseerde. Op haar vijftiende trouwde Scheffer met de kinderarts René Marjolin, die achttien jaar ouder was dan Scheffer. Na het overlijden van haar vader kocht zij het huis om er met haar man in te trekken. In 1859 organiseerde ze een overzichtentoonstelling over het werk van haar vader. In de jaren zestig werkte Scheffer samen met Edouard Manet die bloemmotieven aanbracht op het aardwerk dat Scheffer ontwierp. Cornelia Scheffer overleed in 1899 en werd begraven op de begraafplaats van Montmartre. In het Dordrechts Museum kan men de marmeren linkerhand van Scheffer vinden die door een onbekende beeldhouwer gemaakt is. Een aantal stukken uit haar eigen oeuvre wordt in het Dordrechts Museum en in Museum Boijmans van Beuningen bewaard. Sculpturen van Scheffer zijn te vinden in Dordrecht en op de begraafplaats van Montmartre. Vanwege optreden van Scheffer werd Ary Scheffers nalatenschap uit zijn atelier toegezegd aan het Dordrechts Museum. Sinds 1899 beschikt het museum daarom over de grootste collectie  kunstwerken van Ary Scheffer. Het ouderlijk huis in Parijs werd gelegateerd aan een achternicht en herbergt het Musée de la Vie Romantique, waar ook veel aandacht is voor het werk van Scheffer. Materiaal:   foto, collage, was Fotograaf:  Art Scheffer [/expander_maker]

(1829-1867) Toneelspeler

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Suzanna Nanette Sablairolles was de dochter van een toneelspeler en costumière en groeide op in een Protestants gezin in Middelburg. De familie reisde veel vanwege het acteerwerk van vader. Hij overleed toen Sablairolles pas vier jaar oud was en daarmee werd financiële situatie van het gezin penibel. Moeder en twee dochters besloten daarom te gaan werken bij de Zuid-Hollandsche Toneelisten. Toen ze tien jaar oud was sloot ook Sablairolles zich aan. Ze speelde toen voornamelijk kinderrollen. Drie jaar later zou ook haar moeder overlijden. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1845 volgde de eerste grote rol: ze speelde Amalia in het stuk De Debutant van Desnoyer. Sablairolles specialiseerde zich vooral in vaudevilles, komedies en kluchten. In 1851 raakte ze zwanger van acteur Pierre Morin. Vanaf dat moment zouden zij altijd samen bij een gezelschap werken. Sablairolles en Morin kregen samen drie kinderen. Sablairolles stopte in 1853 bij de Zuid-Hollandsche Toneelisten. Dat was ook het moment dat zij zich afscheidde van haar drie toneelspelende zussen. Ze verbond zich met Morin aan de Amsterdamse Schouwburg. Vier jaar later trokken ze naar Rotterdam waar ze goede posities kregen bij de Rotterdamse Schouwburg. Eenmaal teruggekeerd in Amsterdam viel Sablairolles spel steeds meer op, zowel bij publiek als critici. Een bekroning van haar carrière volgde in 1866 toen ze werd aangenomen bij de Amsterdamse Schouwburg. Op 13 januari 1867 overleed Sablairolles, evenals haar dochter, in het kraambed. Ze werd onder grote belangstellingen begraven in Amsterdam. Met ingezameld geld werd een gedenksteen gemaakt, ontworpen door J.D.J. Teixeira de Mattos, en geplaatst op haar graf op de Oosterbegraafplaats in Amsterdam. Ze was de eerste toneelspeelster die deze eer te beurt viel. Materiaal:   foto, spiegelstukjes, print op blik Fotograaf:  H.A.C. Dekker [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping