Catharina Jacoba van Someren

600,00 incl. btw

(ca.1500-1580) Stichter van het Burgerweeshuis in Amersfoort

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Als welgestelde inwoner van Amersfoort nam Catharina van Someren samen met een aantal anderen het initiatief om een weeshuis te stichten. Er kwam toestemming van het stadsbestuur en met geld van de oprichters werd het voormalige Begijnhof aangekocht.  Enkele maanden later, in 1552, konden de eerste weeskinderen worden opgevangen. Amersfoort was met de oprichting en opening van het weeshuis een van de eersten. Veel andere steden kregen pas later een weeshuis.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie:

Quick Comparison

SettingsCatharina Jacoba van Someren removeSibylle van Griethuysen removeEva Ment removeCarolina van Oranje-Nassau removeKenau Simonsdr. Hasselaer removeChristina Reinira van Reede remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock
Availability
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Description

(ca.1500-1580) Stichter van het Burgerweeshuis in Amersfoort

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Als welgestelde inwoner van Amersfoort nam Catharina van Someren samen met een aantal anderen het initiatief om een weeshuis te stichten. Er kwam toestemming van het stadsbestuur en met geld van de oprichters werd het voormalige Begijnhof aangekocht.  Enkele maanden later, in 1552, konden de eerste weeskinderen worden opgevangen. Amersfoort was met de oprichting en opening van het weeshuis een van de eersten. Veel andere steden kregen pas later een weeshuis. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Catharina van Someren was de eerste regentes van het weeshuis en ze was ook daadwerkelijk betrokken bij het reilen en zeilen van het weeshuis. Zo nam ze bijvoorbeeld wol mee uit Meppel voor uniformen van de wezen. In 1611 verhuisde het weeshuis naar het voormalige klooster Marienhof waar het tot 1931 gehuisvest bleef. Tot op heden hangt in de regentenkamer van het Marienhof het portret van Van Someren dat door Dirk Jacobsz. Van Oostzanen geschilderd is (ongedateerd portret). Materiaal:   foto, collage, parels, houten paardje Fotograaf:  Dirk Jacobz van Oostzanen [/expander_maker]

(1621-1699) Dichter

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Gelderse Sibylle van Griethuysen werd geboren in Buren als negende kind in een doopsgezinde familie. Ze leerde als kind Latijn, Frans en Spaans en maakte in haar jeugd de overstap naar de gereformeerde kerk. Op haar zeventiende trouwde Van Griethuysen met de Friese apotheker Upke Harmenszoon Wytzema met wie ze ook naar Friesland vertrok. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Van Griethuysen publiceerde in 1645 haar eerste dichtbundel: In rym gestelde claeg-liederen Jeremiae. Een tweede bundel volgde een jaar later: Spreeckende schildery. Ze liet zich in de bundel uit over de schijnheiligheid in de kerk. Dat leidde tot een hoogoplopend geschil in de kerkenraad van Appingedam. Uit de bundel blijkt dat Van Griethuysen ondersteund werd bij haar schrijverschap door de adellijke familie Ripperda uit Farmsum. Via de uitgever, Claude Fonteyne, kwam Van Griethuysen in contact met andere auteurs in Friesland en Groningen. Ook daarbuiten werd haar naam steeds  bekender. Van Griethuysen vertaalde een politiek getint gedicht van Constantijn Huygens en wisselde enkele gedichten met hem uit. Zo kwam ze in het zicht van een aantal Hollandse schrijvers als Hendrik Bruno, Jan Vos en Joan Blasius, die enkele gedichten van Van Griethuysen opnamen in hun werken. Het grootste werk van Van Griethuysen is haar aandeel in de Hemelse troost-borne uit 1651, een gezamenlijk werk van haar en Eydelshemius. Met de verhuizing naar Groningen in 1654 leerde Van Griethuysen de Groningse dichter Johan van Nyenborgh en zijn omgeving kennen. Via hem leerde ze ook de Friese dichters Eelckje van Bouricius en Sibylle van Jongestall kennen. Vanaf de jaren zestig richtte Van Griethuysen zich nauwelijks meer tot andere auteurs. Na de dood van haar man keerde ze terug naar Buren en publiceerde vermoedelijk niet meer. In 1674 hertrouwde Van Griethuysen met de  vermogende bierbrouwer Reynier Cornelis Groenevelt met wie ze in Veenendaal woonde. Hij overleed in 1691. Van Griethuysen overleed acht jaar later. In de jaren zestig van de twintigste eeuw werd haar graf geruimd tijdens een kerkrestauratie. Vooral vanwege het contact met Constantijn Huygens geniet de naam Van Griethuysen nog enige bekendheid, alhoewel uitgebreider onderzoek naar vrouwelijke schrijvers en hun netwerken misschien een ander licht laat schijnen op het leven van Van Griethuysen. Materiaal:   foto, koeien huid Fotograaf:  Jacob van Meurs naar Theodor Faber [/expander_maker]

(1606-1652) Vrouw van gouverneur-generaal Jan Pietersz. Coen

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Eva Ment, geboren in Amsterdam, werd op 1 januari 1606 gedoopt in de Oude Kerk. Vermoedelijk kwam ze via haar vaders netwerk in contact met Jan Pietersz. Coen. Hij zocht na zijn eerste termijn als gouverneur-generaal van de Vereenigde Oostindische Compagnie een bruid en vond Eva Ment in Amsterdam. Ze trouwden en in maart 1627 vertrok het echtpaar naar Batavia. Eva’s moeder, broer en zus en  het kind van Ment en Coen reisden mee. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Het tweejarig verblijf van Ment in Batavia liep uit op een ramp. Broer Gerrit, moeder Sophia en dochter Geertruit overleden. Coen overleed in 1629 aan dysenterie. Vijf dagen ervoor was ze bevallen van hun tweede kind, Johanna. De eerste mogelijkheid om terug te keren naar Holland greep Ment aan. In december 1629 keerde ze terug met de retourvloot van admiraal Pieter van den Broecke. Dochter Johanna stierf onderweg. Op de terugreis leerde Ment haar tweede man kennen, Marinus Louwissen, een hoge VOCambtenaar. Ze vestigden zich in Amsterdam en kregen samen vier kinderen. Maar Ment zou ook haar tweede man overleven. Ze stond een derde keer voor het altaar om met Isaac Buys uit Arnemuiden te trouwen. Ment overleed in 1652 en werd begraven in de Westerkerk. Materiaal:   foto, veertjes Fotograaf:  Jacob Waben [/expander_maker]

(1743-1787) Prinses

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Carolina was het derde kind van prins Willem IV en Anna van Hannover. Ze bracht haar vroegste jeugd door in Leeuwarden aan het hof van de Friese stadhouders. Toen ze vier was, verhuisde het gezin naar Den Haag omdat haar vader benoemd was tot stadhouder van alle gewesten. Tot de geboorte van haar boer Willem Batavus in 1748 was Carolina erfprinses, de twee eerder geboren kinderen waren direct na de geboorte overleden. In Den Haag leerde Caroline zingen en klavier spelen. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1758 waren er concrete plannen voor een huwelijk tussen Caroline en Karel Christiaan van Nassau- Weilburg. Met het overlijden van Willem IV in 1751 was Carolina de tweede in lijn van de opvolging. De Staten-Generaal wilden het huwelijk tegenhouden omdat Karel Christiaan luthers was. Van haar grootvader, koning George II van Groot-Brittannië, kreeg Carolina wel toestemming. Hij zag een mooie strategische alliantie. Zonder protest van de Staten- Generaal had de huwelijksvoltrekking uiteindelijk plaats in 1760. Het paar verhuisde naar Den Haag naar het Korte Voorhout. Tussen 1760 en 1785 was Carolina vijftien maal zwanger. Wellicht is dat een van de redenen waarom Carolina nooit op de voorgrond is getreden. Wel werd ze bekend vanwege het feit dat ze de negenjarige Mozart naar Den Haag haalde. Hij voltooide zes sonates voor viool en klavecimbel voor Carolina. Vanaf 1763 brachten Karel Christiaan en Carolina de zomers door bij Kaiserslautern. Nadat Willem Batavus stadhouder was geworden, was haar aanwezigheid in Den Haag minder noodzakelijk. Vanaf 1763 vestigde het gezin zich definitief op het Duitse stamslot. In 1787 overleed Carolina. Haar zes kinderen die de volwassenheid zouden bereiken, staan aan de basis van vrijwel alle tegenwoordige vorstenhuizen. Materiaal:   foto, textiel, veertjes Fotograaf:  Robbert Mussard [/expander_maker]

(1526-1588) Scheepsbouwer en heldin van het beleg van Haarlem

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Kenau was de tweede dochter in een welgesteld Haarlems gezin. Ze trouwde in 1544 met de scheepsbouwer Nanning Gerbrantsz. Borst. Vermoedelijk overleed hij 1562 want vanaf dat jaar staat Kenau’s naam op de aanbestedingsovereenkomsten van nieuwe  schepen. Tot aan 1571 werden er zestien schepen bij  haar besteld. De latere roem van Kenau Simonsdr. Hasselaer komt vermoedelijk voort uit het boekje Historie ende waerachtich verhael van al die dinghen die gheschiet sijn, van dach tot dach, in die lofweerdichste ende vermaerste stadt van Hollandt, Haerlem ghenoemt, in dien tijt als die van den Hertoghe van Alba beleghert was uit 1573. Het werd geschreven door de Friese geleerde Arcerius. Hij noemde Kenau de dapperste Haarlemse vrouw tijdens het Spaanse beleg. Ook in andere verslagen, soms stevig aangedikt, keerde de naam van de moedige Kenau terug. Kenau werd zo een belangrijk deel van de Nederlandse geschiedschrijving. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Vermoedelijk verliet Kenau Haarlem direct na het beleg om haar zus en zwager naar Delft te volgen en daarna naar Zeeland. Kenau werd daar in 1574  benoemd tot beëdigd waagmeester en ze mocht de belasting op turf innen in Arnemuiden. Hoewel lang werd gedacht dat deze functie haar was gegund uit dank voor haar heldenrol, kreeg Kenau de functie waarschijnlijk via haar zwager die een goed woordje voor haar had gedaan. Kenau keerde in 1579 terug naar Haarlem. Ze probeerde een oude schuld van de stad te innen, maar het zou tot na haar dood duren voordat deze vereffend was. Dé heldin van het  Haarlemse beleg had in de loop der tijd een slechte reputatie opgebouwd. Zij en haar dochters werden beschuldigd van kwade praktijken, maar onduidelijk  is hoe dit precies is ontstaan. Vermoedelijk overleed Kenau in 1588 op zee nadat zij was meegevaren op een schip naar Noorwegen om hout in te kopen. Na haar dood werd de slechte reputatie van Kenau in Haarlem toch weer snel vergeten. Stadshistoricus Samenl Ampzing prees haar uitvoerig in een gedicht dat hij opnam in zijn Beschryvinge ende lof der stad Haerlem uit 1628. De Haarlemse schutterij gaf opdracht voor een doek met daarop de moedige Kenau, gewapend met zwaard en piek. Het werk ging in de zogenaamde Kenau-kamer in de Stadsdoelen. Nog tien portretten van Kenau zijn bekend, naast vele toneelstukken, romans en gedichten. De mythe van Kenau viel in 1956 uiteen door het werk   Kenu Symonsdochter van Haerlem van de Haarlemse archivaris Gerda Kurtz. Zij stelde dat Kenau de moed van alle Haarlemse vrouwen moest symboliseren, als een pars pro toto, maar betwijfelde het meevechten van vrouwen. Zonder concrete aanwijzingen van haar militaire optreden in historische bronnen, moest het verhaal van Kenau als legende worden gezien. Bewijs vinden voor het wel of niet meevechten is overigens zeer lastig te verkrijgen, onder andere vanwege de vernietiging van het archief van het stadsbestuur uit die periode. Historicus Els Kloek pleitte in 2011 voor het meer serieus nemen van de legende van Kenau. Volgens haar zijn er wel degelijk bewijzen te vinden van vrouwen, en dus ook van Kenau, die deelnamen aan de verdediging van hun stad. Kenau kreeg uiteindelijk twee standbeelden in Haarlem. Het feit dat de naam Kenau is komen te staan voor een stevige vrouw die zich de kaas niet van het brood laat eten, toont het ook dat Kenau Simonsdr. Hasselaer nooit helemaal vergeten is. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  Adam Willaerts [/expander_maker]

(1776-1847) Orangist

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Christina Reinira van Reede werd geboren als dochter van Frederik Christiaan Reindert van Reede, graaf van Athlone en heer van Amerongen en Christina van Tuyll van Serooskerken. Laatstgenoemde was bevriend met Belle van Zuylen en bekommerde zich vooral om de opvoeding van de in totaal negen kinderen. Vader Van Reede was bevriend met stadhouders Willem V en had daarmee een aanzienlijke carrière. Toen de patriotten in 1795 de macht grepen, vluchtte Frederik met zijn zoons naar Engeland. Zijn dochter Maria Wilhelmina was daar al als hofdame van Wilhelmina van Pruisen. Moeder bleef in eerste instantie met Christina en de andere kinderen in Nederland om in 1798 ook naar Engeland te gaan. In 1808 keerde Christina en haar moeder terug. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Christina van Reede werd bekend omdat zij zou hebben weten te voorkomen dat een bevriend generaal, Van der Capellen, ter dood veroordeeld werd. Ze reisde naar de Franse generaal Molitor en wist hem te overtuigen Van der Capellen vrij te laten. Zij moest als tegenprestatie wel de Marseillaise zingen. En dat deed ze: ze zong de melodie van de Marseillaise maar met de tekst van het Wilhelmus. Iets dat door Molitor niet werd opgemerkt. Overigens zijn er meerdere versies van het verhaal waarvan niet duidelijk is of en in hoeverre ze waar zijn. Uit aantekeningen van Charlotte Sophie van Aldenburg-Bentinck blijkt nog een paar zaken over het leven van Christina van Reede. Zo zou ze, terwijl ze wachtte op koning Willem I, haar stem eens goed uitgeprobeerd hebben in zijn paleis. Charlotte van Aldenburg-Bentinck  noemde haar dan ook ‘a  character’. Van Reede bleef ongetrouwd. Op latere leeftijd woonde ze samen met haar zus Maria Wilhelmina op Kasteel Amerongen. Christina van Reede overleed in 1847 op 67-jarige leeftijd. Enkele portretten zijn nog altijd te vinden in Kasteel Amerongen. Materiaal:   foto, collage, crepe tape Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping