Catharina van Kleef

600,00 incl. btw

(1417-1476) Hertogin van Gelre

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Catharina groeide op aan het Kleefse hof als de tweede dochter in een gezin van tien kinderen. Zij verloofde al op zesjarige leeftijd met de toekomstige hertog van Gelre. Daar dreigde in 1423 een strijd te ontstaan over de erfopvolging omdat hertog Reinald kinderloos overleed. De Hollandse edelman Jan van Egmond had daarop zijn oudste zoon Arnold van Egmond naar voren geschoven, mede vanwege verwantschap aan het hof van Gelre via zijn grootmoeder. De vader van Catharina van Kleef, Adolf IV van Kleef en Jan van Egmond sloten een bondgenootschap, bezegeld door het voorgenomen huwelijk van hun kinderen Catharina en Arnold. Het huwelijk werd in 1430 ook daadwerkelijk voltrokken, maar Catharina zou het ouderlijk huis pas in 1431 verlaten.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie: Tags: ,

Quick Comparison

SettingsCatharina van Kleef removeIen van den Heuvel removeMaria van Beckum removeMaria Petitpas removeMata Hari removeNancy Sophia Cornélie Tendeloo remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

Uitverkocht

AvailabilityUitverkochtUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Lees meer

Description

(1417-1476) Hertogin van Gelre

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Catharina groeide op aan het Kleefse hof als de tweede dochter in een gezin van tien kinderen. Zij verloofde al op zesjarige leeftijd met de toekomstige hertog van Gelre. Daar dreigde in 1423 een strijd te ontstaan over de erfopvolging omdat hertog Reinald kinderloos overleed. De Hollandse edelman Jan van Egmond had daarop zijn oudste zoon Arnold van Egmond naar voren geschoven, mede vanwege verwantschap aan het hof van Gelre via zijn grootmoeder. De vader van Catharina van Kleef, Adolf IV van Kleef en Jan van Egmond sloten een bondgenootschap, bezegeld door het voorgenomen huwelijk van hun kinderen Catharina en Arnold. Het huwelijk werd in 1430 ook daadwerkelijk voltrokken, maar Catharina zou het ouderlijk huis pas in 1431 verlaten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit dit schijnbare slechte huwelijk werden zes kinderen geboren. Catharina stamde uit de Duitse rijksvorstenstand terwijl Jan ‘slechts’ een Hollandse edelman was. Het verschil in stand zorgde voor problemen. Daarbij probeerde Catharina’s oom, Filips van Bourgondië, zijn macht uit te breiden in de Lage Landen door middel van zijn relatie met Catharina. Zij liet overigens twee van haar kinderen opvoeden aan het Bourgondische hof. Jan van Egmond was voor zijn beleid afhankelijk van de Gelderse adel en de steden. Die relatie bekoelde in 1448-49 vanwege een ondoordachte actie van Van Egmond. Catharina bemiddelde en wist een verzoening tot stand te brengen. Tijdens de bedevaartstocht van haar man naar Palestina en Rome in 1450-51 verving Catharina hem samen met een college uit de Staten. Toen Van Egmond in 1451 terugkeerde, woonde Catharina met haar eigen hofhouding in Lobith op de grens van Gelre en Kleef. In de daaropvolgende jaren bleef ze politiek actief en maakte ze verschillende binnen- en buitenlandse reizen. De geschiktheid van Arnold van Egmond als hertog werd niet alleen door Catharina betwijfeld, maar ook door een aantal steden in het hertogdom. Zij zagen liever zoon Adolf als regent aantreden. Omringende vorstendommen bemoeiden zich ook met de strijd. In 1465 viel uiteindelijk het doek voor Arnolds bewind. In de nacht van het Driekoningenfeest werd hij door zijn zoon en handlangers ontvoerd naar Lobith. Adolf werd regent. Overigens zou ook zijn regeerperiode niet lang duren. Karel de Stoute zette Adolf in 1470  gevangen. Daarmee was de rol van Catharina ook uitgespeeld. Ze overleed in 1476. In 2009-10 werd het getijdenboek van Catharina van Kleef getoond in Museum het Valkhof in Nijmegen. Ruim 45.000 bezoekers kwamen kijken naar het rijk geïllustreerde manuscript dat wordt beschouwd als topstuk van de Middeleeuwse miniatuurkunst. Materiaal:   foto,sierknoopjes, kraaltjes Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(Carolina de Blank - van den Heuvel ) (1927-2010) Politicus

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Carolina Blank kwam ter wereld in Tiel en groeide  op in een protestants gezin. Na de oorlog haalde De  Blank haar HBS-B diploma om daarna als secretaresse aan de slag te gaan. Bij de oprichting van de Partij van de Arbeid op 9 februari 1946 gaf ze zich direct op als lid. Op haar twintigste liet De Blank zich dopen in de Hervormde Kerk. In 1950 trouwde ze met Ad van den Heuvel. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Gedurende de jaren klom De Blank op binnen de PvdA, van lid naar lid van het hoofdbestuur van de Vrouwenbond. In 1969 volgde het voorzitterschap van het Vrouwenkontact,  de opvolger van de Vrouwenbond. Ze presenteerde in 1971 het Eerste Nederlandse Rooie Vrouwen plannen boek. Ook in dat jaar werd ze gekozen als tweede vicevoorzitter van het partijbestuur, in 1972 als eerste vicevoorzitter. Ook werd ze lid van het hoofdbestuur van de VARA en de Reclameraad. Vanaf 1974 nam ze zitting in de Eerste Kamer. Daar verdedigde ze de abortuswet. Op initiatief van De Blank werd in 1974 de Emancipatiekommissie ingesteld, een officieel instituut dat zich met de emancipatiethematiek bezighield. Op 10 april 1975 werd De Blank gekozen tot partijvoorzitter van de PvdA. Twee jaar later werd ze herkozen, maar in 1979 stapte ze op toen het tweede  kabinet Den Uyl er niet kwam. Vanaf 1979 was De Blank lid van het Europees Parlement. Mede op haar initiatief werd een commissie opgericht om een rapport te maken over de positie van vrouwen in de Europese Gemeenschap. Van 1982 tot 1984 was ze lid van de commissie die hier onderzoek naar deed. Ook werd ze in 1984 lid van de Commissie Rechten van de Vrouw en voorzitter van het Interkerkelijk  Vredesberaad (IKV). Na haar politieke loopbaan bleef ze nog actief binnen het IKV. De Blank overleed op 83-jarige leeftijd in haar woonplaats Heemskerk. Materiaal:   foto borduurwerkje Fotograaf:  Bert Verhoef [/expander_maker]

(? - 1544) Veroordeeld tot de brandstapel vanwege ketterij

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Maria van Beckum werd geboren in een adellijke Overijsselse familie. Zeer waarschijnlijk was ze een aanhanger van de Wederdopers en een van hun  leiders David Joris. Deventer, naast vele andere steden, stond bekend als broeinest van de Wederdopers. In 1544 riep Maria van Hongarije de regionale overheden op om de Wederdopers te arresteren en terecht te stellen. Ook Maria van Beckum werd verdacht. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Uit overleveringen lijkt het zo te zijn dat Maria in de nacht van 31 mei 1544 werd opgepakt. Zij en haar zuster, die vrijwillig meeging, werden naar Deventer gebracht en ondervraagd. Hierna werden ze naar huize wickel vervoerd waar ze vermoedelijk goed werden behandeld. Drost Goossen van Raesfelt wist niet goed wat hij met de vrouwen aan moest. Maar het gerecht van Deventer had bepaald dat de doodstraf moest worden voltrokken vanwege de ketterse opvattingen van de vrouwen. Op 13 november 1544 werden ze op de brandstapel gezet. Een maand lang werden de lijken van de vrouwen tentoongesteld boven de grond. Minstens vijf liederen zijn over de roemruchte dood van de twee freules gemaakt. De eerste verscheen al een jaar na hun dood. In de negentiende eeuw nog plantten de doopsgezinden uit Hengelo een groene tak op de plaats van de executie. Dit zou herinneren aan een wonder dat daar had plaatsgevonden. Maria zou voor haar dood hebben gezegd dat de paal waaraan zij vastzat zou groeien als zij de waarheid sprak. Groene loten zouden inderdaad ontsproten zijn aan de paal. In de twintigste eeuw werden twee romans en een kinderboek over de twee gezusters gepubliceerd. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  Jan Luyken [/expander_maker]

(1566-1640) Vrouw en predikant Johannes Wtenbogaert, voorman van de Remonstranten

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Vermoedelijk werd Maria Petitpas geboren in Den Bosch. In Wesel woonde ze met haar eerste man Francois aux Brebis. Na zijn dood leerde ze haar tweede man, Johannes Wtenbogaert, kennen. Zij trouwden in 1606 in Den Haag, waar ze zich ook vestigden. Petitpas beheerde de financiën in huis. Zelf had ze een omvangrijk vermogen. Gedurende het 12-jarig Bestand was het huis van Petitpas en Wtenbogaert een belangrijke plek voor remonstrantse predikanten die een tijdelijk onderkomen zochten. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de val van Johan van Oldenbarnevelt moest Wtenbogaert Holland ontvluchten. Hij trok naar Antwerpen. Petitpas bleef achter in Den Haag. In 1619 werd Wtenbogaert veroordeeld tot eeuwigdurende ballingschap en confiscatie van zijn bezit. Petitpas moest haar huis uit en afstaan aan een officier uit de kring van Maurits. Petitpas volgde daarop haar man naar Parijs en Rouen. Met hulp van anderen probeerde ze de veroordeling van haar man ongedaan te maken. De voortgang daarvan beschreef ze in brieven die ze vanuit Den Haag aan Wtenbogaert stuurde. Uit de briefwisseling wordt duidelijk dat ze een goede relatie moeten hebben gehad. Na de dood van Maurits keerde Petitpas terug naar Nederland, iets later gevolgd door haar man. In 1629 konden ze hun oude huis weer betrekken. De confiscatie was ongedaan gemaakt. In de jaren dertig verslechterde Petitpas gezondheid. Uiteindelijk overleed ze in 1640 en werd ze begraven in de Haagse Kloosterkerk. Materiaal:   foto, textiel Fotograaf:  atelier van Michiel Jansz [/expander_maker]

(Margaretha Geertruida Zelle) (1876-1917) Danseres en spion

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Friese Margreet Zelle groeide op in Leeuwarden in een redelijk welvarend gezin. Het tij keerde echter in   1899. Het bedrijf van haar vader werd failliet verklaard en hij vertrok naar Den Haag en later naar Amsterdam.  Met het overlijden van haar moeder in 1891 kwam Zelle onder voogdij te staan van een oom in Sneek.  Hij liet haar een opleiding tot kleuterleidster volgen in Leiden, maar omdat zij op schoot van het hoofd van de opleiding werd aangetroffen, werd Zelle van school gestuurd. Hierna kwam ze terecht in Den Haag. Daar zag ze in Het Nieuws van den Dag een contactadvertentie van een officier uit Indië, Rudolph MacLeod. Op 11 juli 1895 trouwden MacLeod en Zelle in Amsterdam. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de geboorte van zoon John vertrok het gezin in mei 1897 naar Java. De huwelijksspanningen die vrijwel direct ontstonden, bleven aanwezig. In 1902 keerde het  stel terug, met dochter Louise die daar geboren was, maar zonder zoon John. Hij was overleden aan een vergiftiging. De scheiding van Rudolph en Margaretha werd definitief in 1907. Zelle vertrok naar Parijs waar ze een baan vond als schildersmodel en als paardrijdster in een circus. Vanaf 1904 werkte ze als oosters danseres. Als danseres had Zelle groot succes. Haar exotische uitdossingen en erotische bewegingen sloegen aan. Op 13 maart 1905 trad ze op onder de naam Mata Hari in het Museum voor Oosterse Kunsten. De reacties  waren enthousiast. Al snel verdiende ze veel geld en brak ze internationaal door. Veelal trad ze op met ‘oosterse’ dansen. Voortdurend verzon ze allerlei verhalen over  zichzelf. Het hoogtepunt van haar carrière was in 1911- 12 toen Mata Hari optrad in diverse opera’s, waaronder in La Scala in Milaan. Ze kon spenderen wat ze wilde en had met diverse rijke mannen liefdesrelaties. Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vertrok Mata Hari naar Den Haag. Vermoedelijk was dit het begin van haar contacten met de Duitse inlichtingendienst, alhoewel nog steeds niet duidelijk is wat voor informatie zij daadwerkelijk doorspeelde aan de Duitsers. In mei 1916 ging Mata Hari naar Frankrijk, waar zij haar diensten aanbood aan de Franse veiligheidsdienst. Zij verdachten haar echter direct van spionage en op 13 februari 1917 werd ze gearresteerd. Door een militair gerechtshof werd Mata Hari ter dood veroordeeld. Op 15 oktober werd ze door een vuurpeloton, net buiten Vincennes, gedood. Mata Hari is bekend komen te staan als hét voorbeeld van een femme fatale. Haar mysterieuze en knappe verschijning bracht mannen het hoofd op hol. Tijdens haar leven was ze al een legende. Na haar dood deed nog jarenlang het gerucht de ronde dat ze niet gefusilleerd zou zijn. Allerlei artikelen zouden de naam Mata Hari krijgen, van sigaretten tot parfums. Over haar leven werden talloze films, series, liedjes, romans en studies gemaakt. In Leeuwarden werd in 1976 een standbeeld van Mata Hari onthuld en het Fries Museum besteedt op dit moment aandacht aan haar in de, naar eigen zeggen, ‘grootste Mata Hari-tentoonstelling ooit’. Uit het dossier van Mata Hari van de Franse overheid blijkt dat Mata Hari zeer waarschijnlijk niet meer is geweest dan een charmante informant die in hoge kringen verkeerde. Een volbloed spionne was ze niet. De Franse aanklagers en rechters hadden met hun doodstraf voor de rijke, mooie en mannenverslindende Zelle een voorbeeld willen stellen. Materiaal:   foto, knoopjes, spiegel Fotograaf:  onbekende fotograaf [/expander_maker]

(Corry) (1897-1956) Jurist en politicus

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Corry Tendeloo werd geboren op Sumatra in Nederlands-Indië. Na het overlijden van haar vader keerde het gezin terug naar Leiden. Tendeloo besloot  naar haar middelbare school in Utrecht rechten te gaan studeren. Daar kwam ze in aanraking met de vrouwenbeweging. Ze was bestuurslid van het Studenten-Genootschap voor Sociale Studie en vertegenwoordigde de Utrechtsche Vrouwelijke Studentenvereeniging in de Nationale Vrouwenraad. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Ze verhuisde in 1925 naar Amsterdam en werkte vanaf 1927 als zelfstandig advocaat. Ze werd actief in diverse  verenigingen, zoals de Nederlandsche Vrouwenclub,de Nederlandsche Vereeniging van Vrouwen met Academische Opleiding (VVAO) en de Nederlandsche Vereeniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap (VVGS). Ook was zij bestuurslid en later vicevoorzitter van de afdeling Amsterdam van de Vrijzinnig-Democratische Bond (VDB) en voorzitter van de Coöperatieve Woonvereeniging Het Nieuwe Huis aan het Roelof Hartplein, waar ze zelf ook woonde. Nadat in 1937 een wetsvoorstel was ingediend om gehuwde vrouwen van de arbeidsmarkt te weren,  organiseerde Tendeloo protestbijeenkomsten in heel Nederland. De Vrijzinnig-Democratische Bond besloot Tendeloo op de verkiezingslijst voor de Provinciale Staten van Noord-Holland te zetten. Ondanks een ruime hoeveelheid voorkeursstemmen werd ze niet verkozen. Het zorgde wel voor een verkiesbare plaats op de lijst voor de Amsterdamse gemeenteraad waar ze inderdaad zitting in kreeg. Met het opgaan van de VDB in de PvdA kwam Tendeloo na Tweede Wereldoorlog voor de PvdA terecht in de Tweede Kamer. Ook daar bleef ze de wettelijke positie van de vrouw aankaarten. Ze streed onder meer voor gelijke lonen en de opheffing van de handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw in het huwelijksrecht. In 1954 werd door haar toedoen de Rijksbelastingacademie opengesteld voor vrouwen. Voor het blad Vrouwenbelangen schreef ze van 1946 tot 1956 de rubriek ‘Parlementaria’, waarin ze toelichting gaf op actuele politieke zaken. In 1955 werd een naar Tendeloo vernoemde motie ingediend in de Tweede Kamer. Het moest afgelopen zijn met de overheidsbemoeienis met werkende en  getrouwde vrouwen. Volgens Tendeloo was het een  zaak van de vrouwen zelf of zij wel of niet wilden werken als ze getrouwd waren. Alle vrouwelijke Kamerleden stemden voor de motie die uiteindelijk met 46 tegen 44 stemmen werd aangenomen. Het ontslag van huwende en gehuwde ambtenaressen werd in 1957 afgeschaft. Overigens konden anderszinswerkende, gehuwde vrouwen nog steeds worden ontslagen. Op 59-jarige leeftijd overleed Corry Tendeloo. Anneke Linders publiceerde in 2003 een biografie over haar leven. Materiaal:   foto, lepel, kralen, draad Fotograaf:  onbekende fotograaf [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping