Henrica Kok de Wit

600,00 incl. btw

(1800-1857) Kunstverzamelaar

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik.
Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Henrica de Wit trouwde in 1830 met Cornelis Bernardus Kok. Zij begonnen een apotheek op Hof 39 in het historische centrum van Amersfoort. Beiden waren liefhebbers van kunst en antiek en legden zodoende een verzameling aan. In 1855 liet het echtpaar zich vastleggen door de Rotterdamse schilder  Johannes Canta. Naast het portret van Henrica bestaat er ook een portret van Cornelis.

Lees meer

Add to Wishlist
Add to Wishlist
Categorie:

Quick Comparison

SettingsHenrica Kok de Wit removeElisabeth Johanna Hasebroek removeLouise Augusta Wilhelmina Amalia van Pruisen removeSuzanna Nanette Sablairolles removeAlexandrine Tinne removeMata Hari remove
Image
SKU
Rating
Price600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw600,00 incl. btw
Stock

Uitverkocht

Uitverkocht

AvailabilityUitverkochtUitverkocht
Add to cart

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Toevoegen aan winkelwagen

Lees meer

Lees meer

Description

(1800-1857) Kunstverzamelaar

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Henrica de Wit trouwde in 1830 met Cornelis Bernardus Kok. Zij begonnen een apotheek op Hof 39 in het historische centrum van Amersfoort. Beiden waren liefhebbers van kunst en antiek en legden zodoende een verzameling aan. In 1855 liet het echtpaar zich vastleggen door de Rotterdamse schilder  Johannes Canta. Naast het portret van Henrica bestaat er ook een portret van Cornelis. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na hun dood liet het echtpaar de collectie en de apotheek na aan hun zoon Johan Kok. Na zijn vader zette hun kleinzoon Cornelis de apotheek voort. Vanwege ziekte verkocht hij de apotheek en bij zijn  overlijden in 1905 liet hij de kunstcollectie na aan Museum Flehite in Amersfoort. Naast schilderijen bevat de collectie onder meer gegraveerde glazen en Chinees porselein. Materiaal:   foto, zout Fotograaf:  J.A.Canta, fotograaf Ep de Ruiter [/expander_maker]

(1811-1887) Romanschrijver, publicist en vertaler

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Elisabeth Hasebroek groeide op in een religieus gezin als oudste van negen kinderen. In 1836 verhuisde ze mee naar Heiloo waar haar broer Johannes Petrus predikant was geworden. Hasebroek nam het huishouden van haar broer op zich. Petrus was niet alleen predikant maar ook auteur. Hij bezat een behoorlijke bibliotheek en letterkundigen bezochten de pastorie regelmatig. De literaire kring rond Petrus werd bekend als de ‘Kring van Heiloo’. Hasebroek zou in die context haar belangrijkste werk schrijven. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1838 verscheen Hasebroeks eerste roman, Te laat, over een ongelukkige liefdesgeschiedenis. Het boek, dat anoniem verscheen, kreeg goede kritieken. Een tweede roman volgde snel, Elize. Ook deze titel werd goed ontvangen. In de daaropvolgende twee jaar verschenen nog twee publicaties. In haar werk was de verhouding tussen de seksen een belangrijk thema. Zij achtte zielsverwantschap tussen man en vrouw van groot belang voor een gelijkwaardige relatie. Later legde Hasebroek zich steeds meer toe op het schrijven van stichtelijke werken, onder invloed van de protestantste Réveilbeweging. Hasebroek en haar broer verhuisden in 1843 naar Breda. Na zijn huwelijk in 1847 vertrok Hasebroek naar Wijk bij Duurstede. Samen met barones Van Ittersum richtte ze een zondagsschool op en bezocht ze de zieken. Steeds meer stelde ze haar leven in dienst van anderen. Wel publiceerde ze nog een aantal stichtelijke werken en vertalingen. In 1887 overleed Hasebroek. Hoewel ze tijdens het eerste deel van haar carrière werd geroemd vanwege de uitgebreide uitwerking van de psychologische aspecten van haar karakters, is Hasebroek niet tot de canon van de Nederlandse schrijvers gaan behoren. Materiaal:   foto, gedroogde rozenblaadjes Fotograaf:  H.W. Last/A.J.Ehnle [/expander_maker]

(1808-1870) Prinses

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Louise Augusta Wilhelmina Amalia prinses van Pruisen werd geboren als dochter van de koning van Pruisen in Konigsbergen, het tegenwoordige Kaliningrad in Rusland. Als kind groeide ze op in Berlijn, min of meer samen met haar neef, prins Frederik, tweede zoon van koning Willem I der Nederlanden. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Frederik vroeg Louise in 1823 ten huwelijk, maar vanwege de jonge leeftijd had de bruiloft pas in 1825 plaats, enkele maanden voor de zeventiende verjaardag van Louise. Voor Nederland betekende het huwelijk een versterking van de positie van het koningshuis in het Europese netwerk van koningshuizen. Het paar nam hun intrek in het Paleis op het Plein in Den Haag en daarna in het stadspaleis aan het Korte Voorhout. Slechts twee van haar dochters, Louise (1828-1871) en Marie (1841-1910), zouden de volwassen leeftijd bereiken. Louise en Frederik kochten in 1838 de landgoederen De Paauw, Ter Horst, Raaphorst en Eikenhorst in Wassenaar. De Paauw zou uiteindelijk hun residentie worden. Louise correspondeerde veel met de diverse familieleden in Europa en bezocht hen ook regelmatig. Dat leverde prachtige schriftelijke getuigenissen op over het leven aan het Europese hof. Vanwege een borstaandoening was Louise onder behandeling in Zwitserland en Duitsland. Uiteindelijk overleed ze in 1870. Ze werd bijgezet in de koninklijke grafkelder in Delft. Naast Huis de Paauw, met de beroemde tuinen van Eduard Petzold en Jan David Zocher, herinnert de Louisa Stichting aan Louise. De stichting realiseerde in 1869 een weeshuis voor kinderen van vrijmetselaars in Den Haag. In Arnhem werd een meisjesinternaat opgericht. Materiaal:   foto, textiel, collage Fotograaf:  onbekende maker [/expander_maker]

(1829-1867) Toneelspeler

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

Suzanna Nanette Sablairolles was de dochter van een toneelspeler en costumière en groeide op in een Protestants gezin in Middelburg. De familie reisde veel vanwege het acteerwerk van vader. Hij overleed toen Sablairolles pas vier jaar oud was en daarmee werd financiële situatie van het gezin penibel. Moeder en twee dochters besloten daarom te gaan werken bij de Zuid-Hollandsche Toneelisten. Toen ze tien jaar oud was sloot ook Sablairolles zich aan. Ze speelde toen voornamelijk kinderrollen. Drie jaar later zou ook haar moeder overlijden. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1845 volgde de eerste grote rol: ze speelde Amalia in het stuk De Debutant van Desnoyer. Sablairolles specialiseerde zich vooral in vaudevilles, komedies en kluchten. In 1851 raakte ze zwanger van acteur Pierre Morin. Vanaf dat moment zouden zij altijd samen bij een gezelschap werken. Sablairolles en Morin kregen samen drie kinderen. Sablairolles stopte in 1853 bij de Zuid-Hollandsche Toneelisten. Dat was ook het moment dat zij zich afscheidde van haar drie toneelspelende zussen. Ze verbond zich met Morin aan de Amsterdamse Schouwburg. Vier jaar later trokken ze naar Rotterdam waar ze goede posities kregen bij de Rotterdamse Schouwburg. Eenmaal teruggekeerd in Amsterdam viel Sablairolles spel steeds meer op, zowel bij publiek als critici. Een bekroning van haar carrière volgde in 1866 toen ze werd aangenomen bij de Amsterdamse Schouwburg. Op 13 januari 1867 overleed Sablairolles, evenals haar dochter, in het kraambed. Ze werd onder grote belangstellingen begraven in Amsterdam. Met ingezameld geld werd een gedenksteen gemaakt, ontworpen door J.D.J. Teixeira de Mattos, en geplaatst op haar graf op de Oosterbegraafplaats in Amsterdam. Ze was de eerste toneelspeelster die deze eer te beurt viel. Materiaal:   foto, spiegelstukjes, print op blik Fotograaf:  H.A.C. Dekker [/expander_maker]

(Pieternella Françoise) (1835-1869) Ontdekkingsreiziger en pionier in Fotografie

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Haagse Alexandrine (Alexine) Tinne groeide op in een welvarend gezin. Haar moeder was hofdame geweest en vader vergaarde een fortuin met de handel in koffie en suiker. Toen vader in 1844 overleed, behoorden moeder en dochter tot de rijkste Nederlanders van dat moment. Alexine beschikte over een aantal creatieve talenten. Ze tekende, speelde piano en maakte haar eigen kleding. Het chique Den Haag werd regelmatig opgeschrikt door haar opvallende jurken en hoeden en de wilde rijstijl te paard. Met haar moeder maakte ze vaak reizen naar Noorwegen, Zweden, Egypte, Palestina en Syrië. In Den Haag hield Alexine zich als een van de eersten bezig met fotografie. In 1861 reisden moeder en dochter naar Afrika. Ze bereikten het Ugandese Gondokoro maar verder zou de reis niet gaan. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] In 1863 volgde een tweede poging met een expeditie van ruim tweehonderd personen. Alexine hoopte de bergen in Zuid-Soedan te zien. Hoewel het porseleinen servies, zilveren bestek en het ijzeren ledikant dat moeder en dochter meenamen niet geholpen zullen hebben, gooide het regenseizoen roet in het eten. De expeditie moest worden stopgezet. Henriette Tinne stierf tijdens de reis en Alexine besloot met het lichaam van haar moeder terug te gaan naar Khartoem. Halverwege raakten de voorraden op en moest Alexine gered worden door een reddingsexpeditie. Haar tante Addy, die al die tijd in Karthoem was achtergebleven, overleed kort na aankomst. Ook twee kameniersters overleden ter plaatse. Alexine vertrok met vier lijkkisten naar Cairo waar ze vervolgens besloot te blijven. Haar halfbroer John kwam de lichamen ophalen om deze in Nederland te begraven. Tijdens haar reis had Alexine allerlei materiaal verzameld en vastgelegd. Dit resulteerde in Plantae Tinneanae, een uitgave over onbekende planten die tijdens de reis waren opgemerkt. In 1867 volgde een nieuwe reis, nu naar het Atlasgebergte in de hoop contact te leggen met de Toearegs. Na een eerste mislukte poging lukte het Alexine uiteindelijk in 1869 om de Toearegs te bereiken. Ze was zeer onder de indruk. Een tweede ontmoeting met de groep liep dramatisch af. Bij Wadi Sjergui werd het kamp door Arabieren en Toearegs overvallen. Alexine werd vermoord. Waar haar lichaam is gebleven, is tot op de dag van vandaag onbekend. Alexine Tinne maakte al bij leven naam als een belangrijke ontdekkingsreiziger. Vanwege haar mysterieuze dood groeide ze uit tot een ware legende. Veel van wat er over haar geschreven is moet niettemin met een korrel zout genomen worden. Helaas zijn er, op een aantal brieven na, geen teksten van Alexine overgebleven. De door haar gemaakte foto’s worden bewaard in het Haagse gemeentearchief. Materiaal:   foto, collage Fotograaf:  foto door bingham [/expander_maker]

(Margaretha Geertruida Zelle) (1876-1917) Danseres en spion

Inzoomen? Beweeg cursor over foto of klik vergrootglas en dubbelklik. Terug naar onze winkel of naar complete catalogus. U kunt ook op afspraak onze portretten bezichtigen.

Beschrijving

De Friese Margreet Zelle groeide op in Leeuwarden in een redelijk welvarend gezin. Het tij keerde echter in   1899. Het bedrijf van haar vader werd failliet verklaard en hij vertrok naar Den Haag en later naar Amsterdam.  Met het overlijden van haar moeder in 1891 kwam Zelle onder voogdij te staan van een oom in Sneek.  Hij liet haar een opleiding tot kleuterleidster volgen in Leiden, maar omdat zij op schoot van het hoofd van de opleiding werd aangetroffen, werd Zelle van school gestuurd. Hierna kwam ze terecht in Den Haag. Daar zag ze in Het Nieuws van den Dag een contactadvertentie van een officier uit Indië, Rudolph MacLeod. Op 11 juli 1895 trouwden MacLeod en Zelle in Amsterdam. [expander_maker id="4" more="Lees meer" less="Lees minder"] Na de geboorte van zoon John vertrok het gezin in mei 1897 naar Java. De huwelijksspanningen die vrijwel direct ontstonden, bleven aanwezig. In 1902 keerde het  stel terug, met dochter Louise die daar geboren was, maar zonder zoon John. Hij was overleden aan een vergiftiging. De scheiding van Rudolph en Margaretha werd definitief in 1907. Zelle vertrok naar Parijs waar ze een baan vond als schildersmodel en als paardrijdster in een circus. Vanaf 1904 werkte ze als oosters danseres. Als danseres had Zelle groot succes. Haar exotische uitdossingen en erotische bewegingen sloegen aan. Op 13 maart 1905 trad ze op onder de naam Mata Hari in het Museum voor Oosterse Kunsten. De reacties  waren enthousiast. Al snel verdiende ze veel geld en brak ze internationaal door. Veelal trad ze op met ‘oosterse’ dansen. Voortdurend verzon ze allerlei verhalen over  zichzelf. Het hoogtepunt van haar carrière was in 1911- 12 toen Mata Hari optrad in diverse opera’s, waaronder in La Scala in Milaan. Ze kon spenderen wat ze wilde en had met diverse rijke mannen liefdesrelaties. Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vertrok Mata Hari naar Den Haag. Vermoedelijk was dit het begin van haar contacten met de Duitse inlichtingendienst, alhoewel nog steeds niet duidelijk is wat voor informatie zij daadwerkelijk doorspeelde aan de Duitsers. In mei 1916 ging Mata Hari naar Frankrijk, waar zij haar diensten aanbood aan de Franse veiligheidsdienst. Zij verdachten haar echter direct van spionage en op 13 februari 1917 werd ze gearresteerd. Door een militair gerechtshof werd Mata Hari ter dood veroordeeld. Op 15 oktober werd ze door een vuurpeloton, net buiten Vincennes, gedood. Mata Hari is bekend komen te staan als hét voorbeeld van een femme fatale. Haar mysterieuze en knappe verschijning bracht mannen het hoofd op hol. Tijdens haar leven was ze al een legende. Na haar dood deed nog jarenlang het gerucht de ronde dat ze niet gefusilleerd zou zijn. Allerlei artikelen zouden de naam Mata Hari krijgen, van sigaretten tot parfums. Over haar leven werden talloze films, series, liedjes, romans en studies gemaakt. In Leeuwarden werd in 1976 een standbeeld van Mata Hari onthuld en het Fries Museum besteedt op dit moment aandacht aan haar in de, naar eigen zeggen, ‘grootste Mata Hari-tentoonstelling ooit’. Uit het dossier van Mata Hari van de Franse overheid blijkt dat Mata Hari zeer waarschijnlijk niet meer is geweest dan een charmante informant die in hoge kringen verkeerde. Een volbloed spionne was ze niet. De Franse aanklagers en rechters hadden met hun doodstraf voor de rijke, mooie en mannenverslindende Zelle een voorbeeld willen stellen. Materiaal:   foto, knoopjes, spiegel Fotograaf:  onbekende fotograaf [/expander_maker]
Content
Weight
DimensionsN/BN/BN/BN/BN/BN/B
Additional information
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping